Year: 2009
Type: article
Abstract: هدف: از آن‌جا که ابزارهای کمی برای اندازه‌گيری سازگاری معنوی ساخته شده و هيچ‌يک از آنها متناسب با شرايط فرهنگی و اجتماعی نوجوانان ايرانی نمی‌باشد، در اين پژوهش، ساخت يک مقياس روا و پايا برای اندازه‌گيری سازگاری معنوی در نوجوانان ساکن مراکز شبانه‌روزی مورد توجه قرار گرفته است. روش: اين پژوهش، در دو بخش کيفی و کمی انجام شد. در بخش کيفی برای ساخت گويه‌های مقياس، با 15 نوجوان ساکن مراکز شبانه‌روزی مصاحبه نيمه‌ساختاريافته انجام شد. در بخش کمی، شاخص روايی محتوا، صوری، سازه و ملاکی مقياس به همراه ضرايب پايايی (آلفای کرونباخ و پايايی به روش بازآزمايی) مورد بررسی قرار گرفت. يافته‌ها: تحليل عاملی اکتشافی برای بررسی سازه عاملی مقياس نشان داد که سه عامل بيانگر 29/55% واريانس بودند. همبستگی نمره‌های مقياس با مقياس نگرش معنوی در نوجوانان ساکن مراکز شبانه‌روزی 897/0 و با مقياس اميدواری نوجوانان 274/0 بود. اندازه‌گيری پايايی، ضريب آلفای مقياس را 964/0 و ضريب همبستگی بازآزمايی به فاصله 3 هفته را 712/0 به‌دست داد. نتيجه‌گيری: مقياس سازگاری معنوی در نوجوانان ساکن مراکز شبانه‌روزی، می‌تواند ابعاد مختلف سازگاری معنوی را در اين نوجوانان اندازه‌گيری کند و از روايی و پايايی بالايی برخوردار است.
Language: English
Subfield: Health
Field: Social Sciences
Domain: Social Sciences
Open Access status: green
OpenAlex ID: W1042276837