Year: 2015
Type: article
Abstract: مقدمه: پرستاران به دليل شرايط سخت شغلی، با عوامل تنيدگیزای متعددی روبهرو میباشد که میتواند بر سلامتی جسمی و روانی و همچنين شرايط شغلی آنها تأثير بگذارد. هدف اصلی اين پژوهش، بررسی اثربخشی آموزش مثبتانديشی بر سخترويی، تابآوری و فرسودگی شغلی پرستاران بود. روش: اين پژوهش از نوع نيمه تجربی با پيش آزمون، پس آزمون و گروه کنترل بود. نمونه آماری مورد نياز اين پژوهش به صورت تصادفی منظم از بين پرستاران زن شاغل به کار در بيمارستانهای دولتی شهرستان قوچان انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمايش (20 نفر) و گروه کنترل (20 نفر) قرار گرفتند. جمعآوری دادهها با استفاده از پرسشنامه فرسودگی شغلی (MBI) مسلش و جکسون، مقياس تابآوری کانر و ديويدسون (CD-RISC) و پرسشنامه سخترويی کوباسا انجام گرديد. آموزش خوشبينی، به صورت گروهی و طی 8 جلسه (هر جلسه 90 دقيقه) برای گروه آزمايش اجرا گرديد. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS v.16 تحليل گرديد. يافتهها: نتايج آزمون t نشان داد ميزان فرسودگی شغلی در پرستاران براساس تأهل، شرايط کار، سن و رسمی يا قراردادی بودن تفاوت معناداری (001/0>p) دارد. همچنين نتايج تحليل کوواريانس نشان داد که آموزش مثبتانديشی منجر به افزايش معنادار سخترويی و تابآوری (001/0>p) و منجر به کاهش معنادار فرسودگی شغلی (001/0>p) در پرستاران شده است و اين بدان معنی است که آموزش مثبتانديشی بر سخترويی، تابآوری و فرسودگی شغلی پرستاران تأثير معناداری داشته است (001/0>p). نتيجهگيری: با توجه به شرايط استرسزای شغل پرستاران، مداخلههای روانشناختی با هدف افزايش سخترويی و تابآوری میتواند فرسودگی شغلی آنها را کاهش داده و رضايت شغلی و بهبود کيفيت خدمات حاصل گردد.
Language: Persian
Topic: Stress and Burnout Research
Subfield: Social Psychology
Field: Psychology
Domain: Social Sciences
Open Access status: green
OpenAlex ID: W1761239593
