Year: 1987
Type: article
Abstract: Dit artikel is geschreven als bijdrage aan de discussie tussen historici en antropologen over het gebruik van bronnen.Hier probbeer ik twee misvattingen die gewoonlijk leven bij historici over antropologen en hun gebruik van bronnen wat te nuanceren.De eerste misvatting is dat antropologen in het algemeen de beschikking hebben over een vrijwel onbeperkt bronnenarsenaal waaruit ze voor hun onderzoek kunnen putten.De tweede misvatting is dat antropologen nogal nonchalant-om niet te zeggen lichtzinnig en lichtvaardig, of nog erger: onverantwoordomgaan met hun bronnen.Beide misvattingen wil ik proberen te nuanceren met behulp van een specifiek voorbeeld -Mangareva, ook wel Gambier genoemd, in de zuidelijke Pacific -aangevuld met verwijzingen naar enkele andere archipels in deze regio.De Gambier-archipel behoort tot de hoge eilanden in de Pacific, gevormd rond een, nu gedoofde, vulkaantop.De archipel ligt op 23°8' Zuiderbreedte en 134°55' Westerlengte.Ze omvat een viertal bewoonde eilandjes met een totale oppervlakte van 22 km 2 en wordt geheel omgeven door een grote lagune waar omheen een ring van kleine, lage, koraal-eilandjes (Motu).De archipel werd ontdekt in 1797 door het missieschip Duff onder leiding van kapitein Wilson.Ten tijde van deze ontdekking lag het inwonertal naar schatting tussen de 2 a 3000 personen: een hoge bevolkingsdichtheid.Vóór ongeveer 1830 blijven de contacten met de Europeanen incidenteel en kortdurend.De eerste beschrijving van de archipel en haar inwoners is gebaseerd op een veertiendaags bezoek van Beechey in 1825.Naast dat van Beechey zijn er nog een aantal bezoeken van parelhandelaren en walvisvaarders in deze periode, maar zij laten geen beschrijvingen na.Ook Wilson, de ontdekker van de archipel, heeft de eilanden niet bezocht en heeft geen uitvoerige beschrijving achtergelaten.Na 1834, wanneer Franse missionarissen zich permanent in de archipel vestigen, verandert de situatie snel en dramatisch.In drie jaar tijd is de archipel gekerstend MARTIN A. VAN BAKEL is docent culturele antropologie aan de Rijksuniversiteit te Leiden, waar hij tevens afstudeerde.Hij is voornamelijk geïnteresseerd in evolutionisme, materialisme en demografie, vooral m.b.t.Polynesië.Eerder verschenen van hem
Author: M.A. Bakel
Language: Dutch
Subfield: Geography, Planning and Development
Field: Social Sciences
Domain: Social Sciences
Open Access status: hybrid
OpenAlex ID: W2058147886