Year: 2012
Type: article
Abstract: Nadciśnienie tętnicze stanowi jeden z najważniejszych czynników ryzyka zmian w obrębie układu sercowo-naczyniowego, przede wszystkim: udaru mózgu, choroby wieńcowej, zawału serca, niewydolności nerek. Ciśnienie tętnicze charakteryzuje się rytmem dobowym, najniższe wartości ciśnienia tętniczego obserwowane są około 3.00 (między 2 a 3 godziną w nocy), nieznaczny wzrost wartości ciśnienia tętniczego stwierdza się przed przebudzeniem. Taki rytm dobowy występuje u osób z prawidłowym ciśnieniem tętniczym oraz u większości pacjentów z pierwotnym nadciśnieniem tętniczym. Poranny wzrost ciśnienia tętniczego (morning surge) jest to wzrost najbardziej nasilony w ciągu doby, ma on szczególne znaczenie ze względu na poranny wzrost incydentów sercowo-naczyniowych, ma duże znaczenie prognostyczne oraz terapeutyczne. Przyczynami nagłego porannego wzrostu ciśnienia tętniczego jest aktywacja układu współczulnego w godzinach porannych, wywołana dużym wzrostem wydzielania katecholamin, porannym szczytem wydzielania kortyzolu. Rytm dobowy przebiegający z spadkiem nocnym i nagłym porannym wzrostem ciśnienia tętniczego ma duże znaczenie kliniczne, gdyż u takich osób stwierdza się częstsze występowanie w godzinach porannych zaburzeń sercowo-mózgowo-naczyniowych. Celem leczenia jest zapobieganie porannym wzrostom ciśnienia tętniczego oraz zmniejszenia incydentów sercowo-naczyniowych. Aby skutecznie leczyć nagły poranny wzrost ciśnienia tętniczego, najlepiej jest stosować leki o przedłużonym czasie działania.
Source: Via Medica Journals
Language: Polish
Subfield: Cardiology and Cardiovascular Medicine
Field: Medicine
Domain: Health Sciences
Open Access status: green
OpenAlex ID: W2292590282