Year: 2011
Type: article
Abstract: Wapń zjonizowany osocza, płynu międzykomórkowego i cytoplazmy, stanowi niewielkie, ale najistotniejsze z czynnościowego punktu widzenia, frakcje stężeń tego pierwiastka, podlegające niezależnej, niezwykle precyzyjnej kontroli licznych mechanizmów sprzężenia zwrotnego. Kalcemię kontrolują przede wszystkim: parathormon, fosforany, kalcytonina, witamina D3, białka osoczowe i stężenie jonów wodorowych (pH). Wiele leków i chorób zakłóca ich działanie. Niewielkie odchylenia kalcemii od stanu prawidłowego są zwykle bezobjawowe, większe dają objawy niespecyficzne, a dopiero znaczne dają objawy tężyczki i jej ekwiwalentów (hipokalcemia) lub poliurii i odwodnienia (hiperkalcemia). Leczenia objawowej dyskalcemii wymagają jedynie stany nagłe, pojawiające się zarówno w ostrych zaburzeniach kalcemii, jak i w nagłych pogorszeniach dyskalcemii przewlekłych. W objawowej hipokalcemii podaje się dożylne preparaty wapnia, aż do ustąpienia objawów. W objawowej hiperkalcemii podstawowym leczeniem jest nawadnianie 0,9% NaCl i zahamowanie resorpcji kostnej kalcytoniną oraz bisfosfonianami. Alternatywym leczeniem objawowej hiper- i hipokalcemii jest hemodializa. W artykule przedstawiono najważniejsze przyczyny dyskalcemii oraz zasady ich rozpoznawania, różnicowania i leczenia w stanach ostrych i przewlekłych. Forum Nefrologiczne 2011, tom 4, nr 4, 373–382
Source: Via Medica Journals
Author: Ryszard Gellert
Language: Polish
Subfield: Nephrology
Field: Medicine
Domain: Health Sciences
Open Access status: green
OpenAlex ID: W2151568523