Przydatność 12-odprowadzeniowego EKG w monitorowaniu pacjentów z implantowanymi urządzeniami resynchronizującymi. Część I
Year: 2012
Type: article
Abstract: Terapia resynchronizująca (CRT) wniosla do oceny elektrokardiograficznej funkcji stymulatoranowy wymiar. Podczas stymulacji lewokomorowej poprzez tylną i tylno-boczną zyle wiencową,
prawidlowo umiejscowione odprowadzenie V1 rejestruje wysoki zalamek R oraz skret
osi serca w prawo (poza nielicznymi wyjątkami). Podczas stymulacji obukomorowej z koniuszka
prawej komory i lewokomorowej przez zyly wiencowe wychylenie zespolu QRS jest
zazwyczaj dodatnie w oprowadzeniu V1, a oś serca wychyla sie w kierunku gornego prawego
bądź rzadziej gornego lewego kwadrantu. Wystepowanie dominującego zalamka R w oprowadzeniu
V1 podczas stymulacji dwujamowej waha sie w przedziale 50–100% przypadkow,
przyczyny zjawiska nie są jednak do konca jasne. W stymulacji obukomorowej z impulsami
otrzymywanymi z tylnej i tylnobocznej zyly wiencowej oraz elektrody umieszczonej w drodze
odplywu prawej komory, stymulowany QRS w odprowadzeniu V1 ma zazwyczaj wychylenie
ujemne, a oś serca jest skierowana w strone dolnego prawego kwadrantu (prawogram).
Ujemny zwrot zespolu QRS w odprowadzeniu V1 podczas stymulacji dwujamowej z elektrodą
umieszczoną w koniuszku prawej komory moze byc spowodowany nieprawidlowym, zbyt wysokim
umieszczeniem na klatce piersiowej odprowadzenia V1, brakiem stymulacji lewej komory,
dyslokacją elektrody stymulującej lewą komore, opoźnieniem przewodnictwa (blok wyjścia),
zaburzeniami przewodzenia w obrebie stymulacji lewej komory, zsumowaniem pobudzen stymulowanych
i wlasnych zespolow QRS, stymulacją poprzez przednią lub pośrednią zyle wiencową,
niezamierzonym umieszczeniem obu elektrod w prawej komorze i powaznymi zaburzeniami
przewodnictwa w obrebie mieśnia lewej komory. W wiekszości wypadkow taka sytuacja
prowadzi do powstania zespolu QS w odprowadzeniu V1, co mozna tlumaczyc przewazającym
wplywem prawej komory na proces depolaryzacji. Poza wyzej wymienionymi przyczynami,
ujemny zwrot zespolu QRS w odprowadzeniu V1, jako zjawisko rzadkie, moze stanowic efekt
odmiennej aktywacji heterogennego szlaku przewodzenia (niedokrwienie, blizna, udzial ukladu
His–Purkinje). Ostatnie jest rozpoznaniem z wykluczenia. W przypadku niedominującego
w odprowadzeniu V1 zalamka R, programowanie odstepu V-V z pobudzeniem LV poprzedzającym pobudzenie RV moze doprowadzic do powstania dominującego zalamka R w odprowadzeniu
V1 jako wyrazu dominacji lewej komory w procesie depolaryzacji ogolnej. W takiej
sytuacji pojawienie sie zalamka R potwierdza diagnoze bloku wyjścia LV lub zaburzen przewodnictwa
środkomorowego w okolicach punktu stymulacji LV z wykluczeniem opcji dyslokacji
lub nieprawidlowej funkcji elektrody lewokomorowej.
Source: Via Medica Journals
Authors: S. Serge Barold, Bengt Herweg
Language: Polish
Subfield: Cardiology and Cardiovascular Medicine
Field: Medicine
Domain: Health Sciences
Open Access status: green
OpenAlex ID: W2338260266