Year: 2013
Type: article
Abstract: Nagły zgon sercowy (sudden cardiac death – SCD) stanowi istotny problem kliniczny o wieloczynnikowym podłożu. W ciągu ostatnich dekad dynamicznie rozwijają się trendy w zakresie zapobiegania SCD. Największą grupą pacjentów o podwyższonym ryzyku wystąpienia SCD są osoby z chorobą niedokrwienną serca, szczególnie po przebytym zawale serca. Wiele wrodzonych i dziedzicznych schorzeń wiąże się z podwyższonym ryzykiem wystąpienia SCD, przede wszystkim wśród osób młodych. U pacjentów z niewydolnością serca pomiar frakcji wyrzutowej lewej komory jest jedyną powszechnie uznaną, względnie obiektywną i wiarygodną, choć daleką od doskonałości, metodą oceny ryzyka SCD. Pozostałe metody wymagają ostatecznego potwierdzenia swojej przydatności w badaniach klinicznych. Najskuteczniejszą metodą profilaktyki jest wszczepialny kardiowerter-defibrylator (implantable cardioverter-defibrillator – ICD) oraz jego nowsza, całkowicie podskórna wersja S-ICD. Jedyną grupą leków o dobrze udowodnionej skuteczności znajdującą zastosowanie u większości chorych zagrożonych SCD są β-adrenolityki.
Source: Medical Studies
Institution: Jan Kochanowski University
Language: English
Subfield: Cardiology and Cardiovascular Medicine
Field: Medicine
Domain: Health Sciences
Open Access status: gold
Estimated APC paid: $107
OpenAlex ID: W2324839032