Year: 2012
Type: article
Abstract: Benzodiazepiny są często stosowane u pacjentów w podeszłym wieku, zwłaszcza jako leki nasenne i przeciwlękowe. Typowym pacjentem w tej grupie jest kobieta, z uporczywym zaburzeniem psychicznym (najczęściej lękowym lub depresją) i współchorobowością somatyczną, w tym z uporczywymi zespołami bólowymi. Stosując benzodiazepiny u pacjenta w podeszłym wieku, należy uwzględniać związane z wiekiem zmiany w farmakokinetyce i farmakodynamice, a także możliwe działania niepożądane — do najpoważniejszych zalicza się upadki, zaburzenia funkcji poznawczych, nadmierną sedację oraz zaburzenia koordynacji ruchowej (istotne m.in. przy prowadzeniu pojazdów). Nie zaleca się długoterminowego podawania benzodiazepin ze względu na ryzyko uzależnienia, a także dane wskazujące na możliwość, że jest to także czynnik ryzyka wystąpienia otępienia. Nierozpoznane i nieleczone uzależnienie od benzodiazepin może prowadzić do poważnych następstw medycznych, zwłaszcza u chorych z istotnymi chorobami współistniejącymi.
Source: Via Medica Journals
Author: Tomasz Sobów
Institution: University of California, Davis
Language: Polish
Subfield: Geriatrics and Gerontology
Field: Medicine
Domain: Health Sciences
Open Access status: green
OpenAlex ID: W2341882666