Year: 2016
Type: dissertation
Abstract: Een populatie van bacteriën wordt vaak gezien als een verzameling van cellen die min of meer hetzelfde simpele gedrag vertonen. Door een combinatie van experimenten en theorie laat ik zien dat deze kijk op bacteriën te simplistisch is. Bacteriële populaties zijn sterk gestructureerd. Cellen kunnen zich zowel in de ruimte als over tijd organiseren en daarbij verschillende celtypen tot expressie brengen. Deze celtypen gaan vaak complexe interacties met elkaar aan. In één van mijn experimenten laat ik bijvoorbeeld zien dat cellen een hoge mate van samenwerking kunnen bereiken. Dit is mogelijk doordat de groei dynamiek van de kolonie de samenwerkende cellen beschermt tegen eventuele valsspelers die misbruik maken van de samenwerking. Ik laat ook zien dat cellen taken verdelen. Sommige cellen worden bijvoorbeeld geholpen door andere cellen om over een grote afstand te migreren, hierdoor kunnen deze cellen ontsnappen aan een tekort aan voedsel. Bacteriële cellen zijn zelfs in staat een gokje te wagen. Wanneer het onduidelijk is wat er in de toekomst gaat gebeuren, kunnen bacteriën het risico spreiden door verschillende celtypen te vormen, ieder van deze celtypen is voorbereidt op een andere toekomst. Door middel van theoretische modellen bestudeer ik ook hoe de regulatie netwerken, die cel differentiatie reguleren, evolueren over tijd. Deze modellen tonen aan dat de regulatie netwerken in belangrijke mate bepalen hoe cellen evolueren. Onze kennis over deze regulatie netwerken is daarom van groot belang om te bepalen of en hoe organismen zich kunnen passen aan nieuwe condities.
Author: Jordi van Gestel
Language: English
Subfield: Genetics
Domain: Life Sciences
Open Access status: green
OpenAlex ID: W2511493340