Year: 2016
Type: article
Abstract: Mark Rothko’nun resimleri dış gerçekliği taklit etmez ve hiçbir öykü anlatmazken, içten dışa yayılan sessizlik, izleyiciyi resmin içine hapseder. Sanatçı hedeflediği bu ruhsal durumu özellikle New York’taki Seagram Binası için yaptığı resimlerde oluşturur. Ancak sergi mekanının da işin bir parçası olduğunu düşündüğü için resimleri Londra’daki Tate Gallery’ye verir. Rothko’nun bu sessiz dil ile mekanı dönüştürmesi ve izleyiciyi bu yerleştirmeye dahil etmesi çalışmanın ana konusudur. Buradaki amaç sözü edilen “sessizlik” i açımlamak, Rothko’nun bu sessiz dil ile temas ettiği noktaları ve mekan ile ilişkisini belirlemektir.
Source: Art-e Sanat Dergisi
Author: Özlem Özkan
Institution: Tate
Language: Turkish
Topic: Art, Politics, and Modernism
Subfield: Visual Arts and Performing Arts
Field: Arts and Humanities
Domain: Social Sciences
Open Access status: bronze
OpenAlex ID: W2591473038