Year: 2018
Type: article
Abstract: Psychiatria środowiskowa zakłada zmniejszenie roli szpitali psychiatrycznych jako przestrzeni alienacji, praktyk dyscyplinujących, stosowania przymusu i uznanych za źródło i symbol społecznej stygmatyzacji i dyskryminacji osób z zaburzeniami psychicznymi. Artykuł oparty jest na badaniu Zespołu Leczenia Środowiskowego w Białymstoku: codziennej praktyce i doświadczeniach pracownic, przyjmowanej perspektywie i definiowaniu sytuacji osób włączonych w program ZLŚ, rekonstruowanej biografii i antycypowanej przyszłości pacjentów w kontekście doświadczenia choroby, hospitalizacji i wykluczenia. Tematem jest postrzeganie skuteczności psychiatrii środowiskowej, pomyślanej jako projekt reintegracji społecznej osób z chorobami i zaburzeniami psychicznymi i metoda ograniczania stygmatyzacji i dyskryminacji, oraz chroniczność rozumiana jako złożony konstrukt, obejmujący konsekwencje zaburzenia i choroby, procesów stygmatyzacji, dyskryminacji, wykluczenia społecznego i samonaznaczenia, jako wytwarzana przez izolacyjne praktyki instytucjonalnej psychiatrii. Także: relacja dominującego, legitymizowanego teoretycznie i instytucjonalnie dyskursu, upatrującego w procesach deinstytucjonalizacji i psychiatrii środowiskowej narzędzia zmniejszania stygmatyzacji i zapobiegania wykluczeniu do doświadczeń, wiedzy i działań pracowniczek zespołu.
Author: Andrzej Perzanowski
Institution: University of Warsaw
Language: Polish
Subfield: Clinical Psychology
Field: Psychology
Domain: Social Sciences
Open Access status: diamond
OpenAlex ID: W2795575005