Work

Mechanistic insights into the regulation of inflammatory pathology by A20

Year: 2020
Type: dissertation
Abstract: CathepsinK promotor (osteoclast-specific A20 knockout, A20 OC-KO ).We could show that these mice spontaneously develop osteoporosis with a significant increase in the number of TRAP-positive osteoclasts present at the growth plate, but without the systemic inflammation as seen in A20 myel-KO mice.We further showed that A20 deficiency leads to increased and prolonged activation of RANKinduced NF-κB signaling in osteoclasts.How A20 regulates RANK-induced signaling is, however, still not clear and requires further research.IV V Algemene samenvatting Inflammatie, beter gekend als ontsteking, is een beschermende reactie van het lichaam als antwoord op de aanwezigheid van lichaamsvreemde stoffen, pathogenen of beschadigde cellen en weefsels.De ontstekingsreactie speelt een cruciale rol in het verwijderen van deze potentieel gevaarlijke stoffen en het induceren van een herstelreactie.Aanhoudende 'chronische' inflammatie kan echter leiden tot het ontwikkelen van auto-inflammatoire en auto-immuunziekten, en kan zelfs aanleiding geven tot het ontstaan van kanker.NF-ĸB eiwitten, een familie van transcriptiefactoren, zijn van cruciaal belang in de regulatie van onstekingsprocessen en immuunreacties, en verschillende cellulaire mechanismen zorgen ervoor dat NF-ĸB activatie gecontroleerd gebeurt om zo chronische inflammatie te voorkomen.In deze doctoraatsthesis lag de focus op het eiwit A20 (ook gekend als Tumor necrosis factor alpha-induced protein 3, TNFAIP3), één van de belangrijkste regulatorische eiwitten betrokken in NF-ĸB activatie en inflammatie.Genoomwijde associatie-studies hebben polymorfismen (zogenaamde 'single nucleotide polymorfismen', SNPs) geïdentificeerd in de A20/TNFAIP3 locus, en deze gelinkt aan verschillende auto-inflammatoire en auto-immuunziekten waaronder reumatoïde artritis (RA), systemische lupus erythematosis (SLE) en inflammatoire darmziekten (IBD).Meer recent werden bij patiënten die lijden aan een zeldzaam auto-inflammatoir syndroom heterozygote mutaties gevonden in het A20/TNFAIP3 gen, aanleiding gevend tot A20 haplo-insufficiëntie. Ook in verschillende B-cel lymfomen worden frequent bi-allelische somatische mutaties in A20 gevonden.Genetische studies in muizen hebben de belangrijke rol van A20 in de regulatie van inflammatie bevestigd, maar het onderliggende mechanisme dat verklaart waarom A20 dit doet is nog onvolledig gekend.Het doel van deze doctoraatsthesis was dan ook het verder onderzoeken van de moleculaire mechanismen waarmee A20 inflammatie reguleert.Het A20 eiwit bestaat uit een N-terminaal OTU domein en een C-terminaal deel met zeven 'zinc finger' (ZnF) domeinen.In het eerste deel van deze thesis hebben we de in vivo rol onderzocht van twee ZnF domeinen, namelijk het ZnF4 en ZnF7 domein die verantwoordelijk zijn voor binding van A20 aan respectievelijk K63-en M1-ubiquitine.Hiervoor werden nieuwe transgene muislijnen gemaakt met mutaties in het ZnF7 domein (A20 ZnF7 ) enerzijds, of in zowel het ZnF4 als het ZnF7 domein (A20 ZnF4ZnF7 ).In vroegere studies werd gesuggereerd dat A20 werkzaam is als een zogenaamd 'ubiquitin-editing' enzym, waarbij het NF-κB signalisatie reguleert via zijn deubiquitinerende en E3ligase activiteiten gemedieerd via zijn respectievelijk OTU en ZnF4 domein.Muizen met mutaties in het OTU of ZnF4 domein ontwikkelen echter geen spontaan inflammatoir fenotype, in tegenstelling tot A20 knock-out muizen, wat suggereert dat de anti-inflammatoire activiteit van A20 in vivo niet bepaald wordt door deze enzymatische activiteiten.A20 ZnF7 muizen, waarvan het A20 eiwit niet VI langer kan binden aan lineaire (M1) ubiquitine ketens, ontwikkelen echter wel spontaan een inflammatoire pathologie.Deze muizen hebben een verminderd lichaamsgewicht, ontwikkelen splenomegalie en lymfadenopathie, en vertonen verhoogde niveaus van inflammatoire cytokines in hun serum.Ook kan de aanwezigheid van weefselinflammatie zoals in lever worden aangetoond in A20 ZnF7 muizen.Injectie van een normaal subletale dosis TNF in A20 ZnF7 muizen veroorzaakt hypothermie en dood van de muizen, in tegenstelling tot controle muizen die resistent zijn aan dergelijke inflammatoire blootstelling.Mechanistisch hebben we aangetoond dat in afwezigheid van een functioneel ZnF7 domein, A20 niet langer gerekruteerd wordt naar het TNFR1 complex, waardoor het niveau aan lineaire ubiquitinatie in dit complex zeer drastisch wordt gereduceerd, wat op zijn beurt leidt tot instabiliteit van het complex en inductie van celdood.Het additioneel muteren van het ZnF4 domein in deze muizen (A20 ZnF4ZnF7 muizen), leidt tot het ontstaan van ernstige multiorgaan inflammatie en perinatale dood van de muizen.Dit fenotype is identiek aan het fenotype van A20 deficiënte muizen, wat het cruciale belang aantoont van de beide ubiquitine-bindende domeinen van A20 voor zijn anti-inflammatoire activiteit in vivo.In het tweede deel van deze thesis werd de rol van A20 in de ontwikkeling van artritis verder onderzocht.Vroeger onderzoek binnen onze onderzoeksgroep heeft aangetoond dat muizen die specifiek A20 ontberen in de myeloide cellen (A20 myel-KO ), spontaan artritis ontwikkelen, en deze pathologie sterke gelijkenissen vertoont met reumatoïde artritis in de mens.Verder onderzoek heeft aangetoond dat verhoogde Nlrp3 inflammasoom activatie en IL-1β secretie aan de basis liggen van deze artritis.Echter, het precieze moleculaire mechanisme dat verklaart waarom A20 deficiëntie leidt tot een verhoogde activatie van het Nlrp3 inflammasoom is echter nog steeds niet duidelijk.In samenwerking met de onderzoeksgroep van Manolis Pasparakis (Universiteit van Keulen) hebben we kunnen aantonen dat de artritis in A20 myel-KO muizen wordt voorkomen wanneer deze muizen werden ingekruist met RIPK3 deficiënte, MLKL deficiënte of RIPK1 kinase-dood (KD) transgene muizen.Verder in vitro onderzoek kon aantonen dat A20 de activatie van het Nlrp3 inflammasoom controleert door het voorkomen van macrofaag necroptose.Hierbij konden we verder aantonen dat het ZnF7 domein van A20 hierin een cruciale rol speelt, aangezien A20 ZnF7 muizen spontaan artritis ontwikkelen, vergelijkbaar met A20 myel-KO muizen.LPS-gestimuleerde beenmerg-afgeleide macrofagen (BMDMs) afkomstig van A20 ZnF7 muizen stellen IL-1α en IL-1β vrij in het cel medium, waarbij IL-1α en IL-1β, in samenwerking met IL-18 en andere DAMPs die vrijgesteld worden door necrotische macrofagen, op hun beurt MyD88-afhankelijke pro-inflammatoire signalisatie mediëren in de synoviale fibroblasten, wat uiteindelijk resulteert in het ontstaan van artritis.VII In het laatste deel van deze doctoraatsthesis hebben we de rol onderzocht van A20 in de regulatie van osteoclastogenese en RANK signalisatie.Vroeger onderzoek binnen onze onderzoeksgroep heeft immers aangetoond dat A20 myel-KO muizen meer CD115 + CD117 + osteoclast precursoren hebben en dat, in vitro, meer osteoclasten worden gevormd wanneer bloed leukocyten van A20 myel-KO muizen worden gestimuleerd met RANK ligand en macrophage colony-stimulating factor (M-CSF) in vergelijking met culturen van controle muizen.Dit suggereert dat A20 betrokken zou kunnen zijn in de regulatie van osteoclastogenese en RANK signalisatie, doch de verhoogde osteoclastogenese in deze muizen zou ook het gevolg kunnen zijn van het inflammatoire fenotype van deze muizen, vermits is geweten dat inflammatoire cytokines zoals TNF, IL-1β en IL-6 osteoclastogenese kunnen stimuleren.Om dit verder te onderzoeken hebben we dan ook muizen gegenereerd die specifiek A20 ontberen in mature osteoclasten (A20 OC-KO ), door het kruisen van A20 gefloxte muizen met muizen die Cre expresseren onder controle van de Cathepsine K (CtsK) promotor.We konden aantonen dat deze muizen spontaan osteoporose ontwikkelen met aanwezigheid van een groter aantal TRAPpositieve osteoclasten in hun botweefsel.Ook konden we aantonen dat in vitro stimulatie van BMDMs met RANK ligand aanleiding geeft tot meer en langere activatie van RANK signalisatie.Deze bevindingen wijzen dus inderdaad op een belangrijke functie van A20 in de regulatie van RANK signalisatie en osteoclastogenese.Hoe A20 precies RANK signalisatie reguleert is nog onduidelijk, en vergt bijkomend onderzoek.
Author: Arne Martens
Institution: Ghent University
Language: English
Subfield: Cancer Research
Open Access status: green
OpenAlex ID: W3022091822
Cites: 211
Cited by:
Related to: 10