Work

Assessment of different water treatment techniques to remove root exudates in closed hydroponic systems

Year: 2020
Type: dissertation
Abstract: De serreteelt van groenten en siergewassen in gesloten hydrocultuursystemen heeft de afgelopen jaren aandacht gekregen vanwege efficiënt grondstoffenbeheer en de nood aan hoogwaardige voedselproductie.Hoewel gesloten hydrocultuursystemen een zeer efficiënte teelmethode zijn om water-en nutrientenverbruik te verminderen, verhoogt de recirculatie van water het risico van verspreiding van wortelexudaten.Van belangrijkste wortelexudaten zoals organische zuren (bijvoorbeeld benzoëzuur, ftaalzuur, barnsteenzuur) is het bekend dat deze verantwoordelijk zijn voor groei-en opbrengstvermindering.Een uitgebreid overzicht van de huidige technieken voor de behandeling van recirculatiewater van gesloten hydrocultuursystemen (zogenaamde reused nutrient solution (RNS) wordt gegeven in hoofdstuk 2. Kwalitatieve analyse door GC-MS van RNS voor sommige gewassen (tomaat, komkommer, paprika en sla) van verschillende Belgische hydrocultuurbedrijven werd uitgevoerd en onthulde het voorkomen van verschillende organische zuren.Met name benzoëzuur, ftaalzuur, barnsteenzuur, palmitinezuur, stearinezuur werden gedetecteerd.Vervolgens werd de verwijdering van wortelexudaten van RNS bij slaproductie (staalname bij een lokaal (West-)Vlaams bedrijf) onderzocht met behulp van alternatieve geavanceerde behandelingsprocessen.In het bijzonder werd de prestatie van adsorptie op granulaire actieve kool (GAC), ionenwisseling (IEX) met Amberlite IRA96 en ozonisatie geëvalueerd.Deze potentiële technieken werden gekozen op basis van het literatuuronderzoek vanwege hun zeer efficiënte prestaties voor de verwijdering van organische zuren.Om de verwijderingsefficiëntie van deze technieken te evalueren, werd benzoëzuur gekozen als indicator-component.In een eerste reeks experimenten (hoofdstuk 3) in vers verzamelde en niet-gespikete RNS (met een benzoëzuurconcentratie van 23 μg L -1 ) werd aangetoond dat benzoëzuur kon worden verwijderd tot onder de detectielimiet door GAC adsorptie, IEX en ozonisatie.Er werd vastgesteld dat GAC-adsorptie over het algemeen de meest efficiënte techniek was voor de verwijdering van organische componenten.Inderdaad, de efficiëntie van CZV-verwijdering was 74%, 67% en 22% voor respectievelijk GAC adsorptie-, ozonatie-en ionenuitwisseling.De resultaten van UV-VIS absorptiemetingen bevestigden deze resultaten.Om meer inzicht te krijgen in de prestaties van GAC bij de verwijdering van wortelexudaten (met name benzoëzuur), werd een gedetailleerd onderzoek uitgevoerd met behulp van twee v adsorbentia (GAC en SMC).Soft templated Mesoporous Carbon (SMC) is een type mesoporeus materiaal met een groot poriënvolume, op maat te maken poriën en een hoog specifiek oppervlak, dat kan worden gebruikt voor adsorptie van de grotere organische verbindingen.In een tweede serie experimenten (hoofdstuk 4) werden aanvankelijk batchtests gebruikt om de doorbraaktijd en het beste kinetische model voor adsorptie van benzoëzuur (als indicator voor organische zuren) op twee verschillende soorten adsorbentia (GAC en SMC) te bepalen.Om de adsorptiekinetiek te evalueren, waren vier verschillende kinetische modellen gefit aan de experimentele gegevens.Het pseudo-tweede-orde model vertoonde de beste fit voor beide adsorbentia bij alle doseringen, met een overeenkomstige hoge lineaire correlatiecoëfficiënten (R² ≥ 0.98).Ten tweede werden voor een beter begrip van de adsorptieefficiëntie tijdens de batch-experimenten verschillende (surrogaat)-parameters gemeten (d.w.z.COD, UV254, pH en geleidbaarheid) en werd het effect van adsorbens dosering op deze parameters beoordeeld.Ten derde werd het effect van verschillende stroomsnelheden en bedhoogtes op de doorbraakcurve bestudeerd tijdens kolomproeven.De experimentele data werd vergeleken met vier veelgebruikte adsorptiemodellen, namelijk de Thomas, Bohart-Adams, Yoon -Nelson en Bed Depth Service Time (BDST) modellen.Het laatste model bleek het meest geschikt (R² > 0.88) om de doorbraakcurve voor benzoëzuur bij adsorptie door GAC te voorspellen.Uit een opschaalanalyse bleek dat ongeveer 938 kg GAC vereist is om RNS gedurende 27 dagen te behandelen voor een typisch debiet van 101 m 3 h -1 .In een derde serie experimenten, gericht op het verminderen van de kosten die gepaard gaan met adsorptie, werd de prestatie van biochar geproduceerd uit maïsstro als adsorbens voor de verwijdering van benzoëzuur en ftaalzuur geëvalueerd (hoofdstuk 5).Uit de resultaten bleek dat biochar geproduceerd uit maïsstro beide organische zuren goed kan adsorberen.Daarom kan de biochar worden gebruikt als een efficiënt adsorptiemiddel in grootschalige hydrocultuurbedrijven als biochar op industriële schaal kan worden geproduceerd.In de laatste reeks experimenten (hoofdstuk 6) werd de afbraak van drie organische zuren (benzoëzuur, ftaalzuur en barnsteenzuur) die aanwezig zijn in RNS door UV/H2O2 onderzocht.De resultaten gaven aan dat (i) de afbraaksnelheid van benzoëzuur sneller was dan die van ftaalzuur en barnsteenzuur en (ii) door het verhogen van de contacttijd de afbraak van alle zuren werd verbeterd.De verwijdering van benzoëzuur nam bijvoorbeeld toe van 83% tot 91% bij het verlengen van de contacttijd van 90 minuten tot 270 minuten in aanwezigheid van 50 mg L -1 en UV.Een maximale verwijdering van CZV (30%) en UV254 (68%) werd verkregen met 200 mg L -1 H2O2 bij een contacttijd van 90 minuten.Er werd geen verandering waargenomen in de concentratie van nutriënten, terwijl geleidbaarheid en pH tijdens het oxidatieproces enigszins veranderden.Een pseudo-eerste-orde model (voor UV/H2O2) gaf een goede fit, met hoge lineaire correlatiecoëfficiënten (R 2 > 0.96), voor de beschrijving van de experimentele vi resultaten van de afbraak van de geselecteerde organische zuren in RNS (in het bijzonder benzoëzuur en ftaalzuur).Bovendien toonden de resultaten aan dat de afbraak van organische zuren significant werd beïnvloed in aanwezigheid van anorganische ionen in RNS.Chemische analyse met GC-MS onthulde de aanwezigheid van verschillende tussenproducten tijdens het oxidatieproces en op basis hiervan werd de reactieroute van benzoëzuur voorgesteld.Ten slotte toonde een kostenonderzoek op laboschaal aan dat lage concentratie H2O2 (50 mg L -1 ) in langere tijd (270 minuten) goedkoper is dan hoge concentratie H2O2 (200 mg L -1 ) in kortere tijd (90 minuten).Een algemene bespreking van de resultaten van dit proefschrift en ook potentieel toekomstig onderzoek wordt gegeven in hoofdstuk 7.
Language: English
Subfield: Aquatic Science
Open Access status: green
OpenAlex ID: W3025992626
Cites: 325
Cited by:
Related to: 10