Year: 1939
Type: article
Abstract: De reis van Trinidad naar Venezuela maakte ik met de Surinamelijn van de K.N.S.M. Dit gaf mij het voordeel, dat ik reeds in Venezuela een kijkje kon nemen voordat ik te La Guaira, de haven van de hoofdstad Caracas, het schip voor goed zou verlaten.Het gedeelte van Venezuela, dat zich uitstrekt van de Golf van Paria tot Caracas, wordt "El Oriente" genoemd en is een bezoek over waard.De eerste haven, welke men aandoet, is Carüpano, een onaanzienlijk plaatsje, met schamele woningen, veelal opgetrokken uit leem.De enkele straten, die Carüpano telt, zijn niet of slecht geplaveid en dienen tot wandel-en speelterrein van de héél luchtig gekleede jeugd en talrijke huisdieren, onder welke het varken domineert.Het land is dor en droog en slechts hier en daar op primitieve wijze eenigszins in cultuur gebracht.Een overeenkomstigen indruk krijgt men van alle havenplaatsjes tusschen Port of Spain en La Guaira.De streek is arm; de outillage van de havens kon veel beter zijn en het land is onvruchtbaar.Daarnaast krijgt men echter nog een anderen indruk; dien van de hartelijke gastvrijheid der bevolking en van de vereering, die zij den Liberator, haren grooten vrijheidsheld, Simon Bolivar, toedraagt.Geen plaatsje, hoe nederig ook, heb ik in Venezuela bezocht, of ik vond er een gedenkteeken, een plein, een straat, waaraan de naam van Bolivar is verbonden.Meermalen geen kerk en al evenmin een school, maar het beste wat men bezat in het sobere geheel had men den Bevrijder toegewijd.Ook moet ik hier vermelden, en ik doe het met groote waardeering, dat ik in alle havens, waar wij binnenliepen, aan boord een beleefdheidsbezoek mocht ontvangen van enkele autoriteiten, die mij in opdracht van de centrale Re-
Author: L.N. Deckers
Language: Dutch
Subfield: History
Field: Arts and Humanities
Domain: Social Sciences
Open Access status: hybrid
OpenAlex ID: W4214589136