Year: 2020
Type: article
Abstract: Oko fascynuje artystów, pisarzy i filmowców od dawna. Najczęściej jednak i w literaturze, i w kinie pojawia się w szokującym kontekście – jest wyłupiane, oślepiane itp. Autor zastanawia się nad tym fenomenem, ale skupia się na dwóch filmach, które nie epatują okrucieństwem: Filmie Samuela Becketta i Alana Schneidera z 1965 r. i Klatce Sidneya Petersona z 1947 r. Oba filmy trwają dwadzieścia kilka minut i są nieme, ale łączy je też to, że można je interpretować, jako opowieści o rozdwojeniu jaźni.
Source: Kwartalnik Filmowy
DOI: 10.36744/kf.443
Author: Marcin Giżycki
Institution: Polish-Japanese Academy of Information Technology
Language: Polish
Topic: Cinema History and Criticism
Subfield: Visual Arts and Performing Arts
Field: Arts and Humanities
Domain: Social Sciences
Open Access status: diamond
OpenAlex ID: W4230117241