Year: 2016
Type: article
Abstract: CHRONICA Jubileusz 75-lecia urodzin Pana Profesora Janusza BańczerowskiegoPrzez dwadzieścia pięć lat kierowałeś Katedrą Filologii Polskiej, w latach 2002-2007 pełniłeś także funkcję dyrektora Instytutu Filologii Słowiańskiej i Bałtyckiej na Budapeszteńskim Uniwersytecie im.Loránda Eötvösa.W ciągu tego okresu nasza katedra, węgierska polonistyka oraz cała slawistyka stały się znaczącym centrum nauczania oraz ośrodkiem badań naukowych.Twoje starania panie Profesorze oraz owocna praca przyniosły uznanie na arenie międzynarodowej.Pamiętam dzień, kiedy spotkaliśmy się po raz pierwszy.Na egzaminie państwowym z języka polskiego w komisji siedział nieznany mi nauczyciel.Dopiero poźniej dowiedziałam się, że to nowo mianowany kierownik katedry.Podczas mojego stypendium bardzo powoli poznawaliśmy się nawzajem.Tak naprawdę nasza współpraca rozpoczęła się w 1987 roku, kiedy ze studentki stałam się pracownikiem katedry.Tak jak i życie, tak i praca nie zawsze była łatwa, ale zawsze udało się nam wspólnie rozwiązać problemy.Nawiązując do tego, cytuję słowa Marii Skłodowskiej-Curie: "Dla nikogo z nas życie nie jest łatwe.Ale cóż z tego?Musimy mieć wytrwałość i nade wszystko wiarę w siebie.Musimy uwierzyć, że jesteśmy obdarowani w jakimś celu, a cel ten, ile by nie kosztował, trzeba osiągnąć".Kluczowe słowa cytatu to: wytrwałość, wiara w siebie, wiara w to, że mamy jakiś cel przed sobą i niezależnie od tego, ile by on nas kosztował, cel ten musimy osiągnąć.Ta wytrwałość, obrany cel i jego osiągnięcie zawsze cechowały i Twoją pracę.Panie Profesorze, musisz wiedzieć, że poprzednie lata wspólnej pracy wszyscy bardzo dobrze wspominamy i mamy nadzieję, że Ty również podobnie myślisz.Jak mówi Cyceron: "Świadomość dobrze spędzonego życia i wspomnienie wielu dobrych uczynków jest największym źródłem szczęścia".Co jest zatem przyczyną szczęścia i dlaczego z przyjemnym uczuciem myślimy o przeszłości?Po pierwsze praca bez przeszkód, harmonia w nauczaniu i badaniach naukowych, co zawsze charakteryzowało Ciebie i Twoją pracę panie Profesorze, gdyż to właśnie Ty zawsze dbałeś o to, aby nikt i nic nie zakłócało przyjaznej atmosfery w pracy katedry.To Ty panie Profesorze zawsze w tym przodowałeś, to Ty byłeś najlepszy.Musisz wiedzieć, że ta wytrwałość, z którą świadomie kroczyłeś swoją drogą, miała wpływ na każdego z nas.Obecni pracownicy katedry starają się podążać tą ścieżką, na którą Ty pierwszy wstąpiłeś.Po drugie solidarność, wzajemna pomoc, więcej niż koleżeńska wręcz przyjazna atmosfera charakteryzujące slawistykę, również pozytywnie wpłynęły na kolektyw katedry.Dzięki Tobie i ja i obecni pracownicy katedry stawiamy sobie za cel zachowanie w przyszłości tego, co stworzyłeś, czego uczyłeś, co promowałeś.
Source: Studia Slavica
Language: Latin
Subfield: History
Field: Arts and Humanities
Domain: Social Sciences
Open Access status: bronze
OpenAlex ID: W4239149702