Work

Bull of Pius VII De salute animarum and the reborn Catholic Church in West Pomerania and the Lubusz Land between 1821 and 1945

Year: 2024
Type: article
Abstract: Bulla papieża Piusa VII De salute animarum z 16 lipca 1821 roku porządkowała sprawy Kościoła katolickiego na terenie Prus, w tym na Pomorzu Zachodnim i ziemi lubuskiej. Wraz z nią oblicze wspólnoty katolickiej, wchodzącej w średniowieczu w skład biskupstwa kamieńskiego i lubuskiego, a zupełnie zniszczonej w okresie diaspory (począwszy od połowy XVI w.), zaczęło się odradzać w swoich strukturach. Teren byłego biskupstwa kamieńskiego podlegał delegaturze berlińskiej wchodzącej w skład diecezji wrocławskiej, która w 1930 roku została podniesiona do godności biskupstwa, a tereny byłego biskupstwa lubuskiego bezpośrednio w skład biskupstwa wrocławskiego. Kiedy w ramach delegatury berlińskiej w 1821 roku były trzy parafie (w Szczecinie, Stralsundzie i Frankfurcie nad Odrą), to już w połowie XIX w. dwa archiprezbiteraty: pomorski z 10 parafiami i frankfurcki z 7 parafiami oraz w ramach diecezji wrocławskiej dekanat Neuzelle z 5 parafiami (obejmujący obszar byłego biskupstwa lubskiego). Jeszcze bardziej zmieniło się oblicze katolicyzmu przed wybuchem II wojny światowej (1938 r.): już w ramach biskupstwa berlińskiego wchodziło 5 archiprezbiteratów: szczeciński (z 14 parafiami), stargardzki (11), koszaliński (8), stralsundzki (8) i frankfurcki (6) oraz 4 parafie wchodzące do dekanatów wałeckiego i lęborskiego, a w ramach archidiecezji wrocławskiej istniały dwa dekanaty: gorzowski (z 11 parafiami) i eberswaldzki (2). W sumie na terenie byłych diecezji kamieńskiej i lubuskiej w 1938 r. funkcjonowały 64 parafie (51 parafii w obszarze byłej diecezji kamieńskiej i 19 – lubuskiej), a nadto posługę duszpasterską pełniły tutaj 3 zgromadzenia zakonne męskie (z 3 domami) i 5 zgromadzeń zakonnych żeńskich z 14 domami.
Language: Polish
Open Access status: diamond
OpenAlex ID: W4405547214
FWCI:
Cites: 5
Cited by:
Related to: 10