Year: 2024
Type: article
Abstract: Osmanlı Devleti'nde Tanzimat süreci ile başlatılan yeni uygulamalar içerisinde sancak statüsüne son verilen Alanya, kaza olarak 1868 yılından itibaren Teke Sancağı'na bağlandı.Bu süreçte Alanya'da bütün ülkede olduğu gibi eğitim öğretim alanında da yeni uygulamalara gidildi.Sıbyan mektepleri ile medreselerde geleneksel yöntemlerle yapılan eğitim öğretim çağın gereksinimlerini karşılamıyordu.Bu anlamda Alanya'daki eğitim kurumlarının da ülke genelinden bir farkı yoktu.İlk olarak rüşdiye mektebi açılarak işe başlandı.Temel eğitim alanında eski usulde geleneksel yöntemlerle eğitim yapılan sıbyan mekteplerine başlangıçta dokunulmazken; yeni usulde eğitim yapılan ibtidâî mektepleri de açıldı.Böylece sıbyan ve ibtidâî ikilemi devam ederken; 1881 yılından sonra mevcut sıbyan mekteplerinin, ibtidâî mekteplerine dönüştürülme süreci başladı.İbtidâîler aslında rüşdiyelere öğrenci hazırlayan kurumlardı.Medrese, sıbyan ve rüşdiye mektepleri bir süre Alanya'da yan yana bulundu.İbtidâî ve rüşdiye mektepleri ile muallim ve talebeler eğitim öğretim sürecinin önemli unsurlarıydı.İbtidâî ve rüşdiye mekteplerinin fiziki ve altyapı koşullarının yetersizliği ile muallimlerin eğitim öğretim alanındaki çalışmaları ve verimlilik durumları sorgulanması gereken hususlardı.Mektepler daha çok halkın ve hayırseverlerin desteği ile yapılıp açılan kurumlar olup mevcut ekonomik koşullar içerisinde bakım ve onarım giderlerini çoğu zaman devlet karşılayamadı.Mekteplerde sıra bulmak bile mümkün değildi.Kaza idarecilerinin eğitim öğretime ilgileri yetersizdi.Kazada uzun yıllar muallimlik yapanların eğitim öğretime katkıları tartışılır hale geldi.Dönem içerisinde mevcut koşullar altında ibtidâîler ile rüşdiye mektebi dışında Alanya'da bir üst öğretim başmağının açılması çok da mümkün değildi.
DOI: 10.29228/jasss.79339
Author: Mehmet AK
Language: Turkish
Topic: Historical Turkish Studies
Field: Social Sciences
Domain: Social Sciences
SDG: Quality education
Open Access status: diamond
OpenAlex ID: W4406122009