Year: 2025
Type: article
Abstract: Şiir, ortaya çıktığından beri bir iletişim aracı olmuştur. Bu çalışmada Seyyid Nesîmî’nin inanç sistemini şiirleriyle farklı yöntemler deneyerek aktarması ele alınmaktadır. Sistemi sürekli değişebilen şiirsel anlatımdaki düzensizlik varlık, nesne ve şeylerde birleştirici unsur olarak kendini gösterebilir. Şairin de şiirde tezatların temsildeki güçlü ifade imkânını vahdet inancını aktarması dikkate değer görülmüştür. Nesîmî’nin şiirleri, insandan Tanrı’ya yönelen birlik sırrının ifşasıdır. Fakat tezatlık bir paradoks gibi gözükmesine rağmen, Nesimi inancındaki ve imanındaki hakikatleri ifade etmekte şiirde temel değer gördüğü tespit edilir. Bu çalışmada şairin ben öznesini önceleyerek düşüncelerini aktarma şeklinin parrhesia kavramıyla ilk kez ele alınmaktadır. Çalışmada Nesîmî’nin şiirlerinde insanın inandığı doğruyu söylemesinin kendini var etme süreciyle doğrudan ilgisi olduğu ortaya koyulmaktadır. Bunun için şairin parrhesia’yı bir üslup özelliğiyle farklı bir yöntem olarak şiir dilinde kullandığı iddia edilmektedir. Parrhesia iletişimsel olarak birey, toplum, olay ve durumlarla ilgilidir. Parrhessias, iletişimde bir sorgulama sürecindedir. Parrhesia’nın bireyin kendini tanıması, bilmesi hatta yüzleşmesi ve topluma kendiyle iletişime geçerek sunmasıyla ilgisi vardır. Bu çalışmanın verileri nitel araştırma, yorumlayıcı araştırma tekniği kullanılarak elde edilmiştir. Makaleyi Nesîmî hakkında yapılan diğer çalışmalardan ayıran husus özgün bakışla, şairin tezat kelime ve kavramları kullanarak bireysel düşüncesini parrhesias tavırla yaptığını göstermesidir.
Author: Nazire Erbay
Institution: Atatürk University
Language: Turkish
Subfield: Literature and Literary Theory
Field: Arts and Humanities
Domain: Social Sciences
Open Access status: diamond
OpenAlex ID: W4413622849