Year: 2022
Type: other
Abstract: kraakbeen structuur, geïntegreerd met het omringende kraakbeen.Daarbij zou er geen degeneratie plaats moeten vinden van het nieuwgevormde alsmede het omringende en tegenoverliggende al bestaande kraakbeen.Aan het eind van de ontwikkelingscyclus van een kraakbeenimplantaat wordt dit onder meer getest in proefdieren.Echter staan goede resultaten behaald in proefdieren niet garant voor goede resultaten in patiënten.Om de ontwikkeling van implantaten te versnellen en het gebruik van proefdieren zoveel mogelijk te optimaliseren en daarmee verminderen, zou een ex vivo model gebaseerd op humaan weefsel een waardevolle toevoeging zijn om de in vivo reactie bij humane toepassing te voorspellen.Met behulp van dit ex vivo model zouden de meest veelbelovende implantaten voor humaan gebruik al in een vroeg stadium geselecteerd kunnen worden, waardoor proefdierstudies gerichter plaats kunnen vinden.Zo kan de tijd die nodig is voor het ontwikkelen van een implantaat verkort worden en wordt de kans groter dat een implantaat uiteindelijk de patiënt bereikt.Dit proefschrift levert een bijdrage aan dit doel door middel van de ontwikkeling van een humaan ex vivo bot-kraakbeen model om regeneratie en integratie van implantaten te testen.Dit kweeksysteem is gebaseerd op bot-kraakbeen explantaten, verkregen uit humane tibia plateaus die overblijven na een totale knie artroplastiek.De explantaten worden gekweekt in een zogenaamd 'dubbele-kamer' kweeksysteem waarin het bot-en kraakbeenweefsel allebei van hun eigen voedingsstoffen kunnen worden voorzien.In hoofdstuk 2 wordt gedemonstreerd dat bot en kraakbeen in dit systeem in leven gehouden kunnen worden gedurende minimaal 28 dagen, waarbij de samenstelling van het kraakbeenweefsel stabiel blijft.Een gebrek aan integratie met het omringende kraakbeenweefsel leidt tot het falen van implantaten op de lange termijn.Daarom is integratie een erg belangrijke factor om te evalueren tijdens de testfase van een implantaat.De studie in hoofdstuk 3 had als doel om te testen of het hier boven genoemde kweeksysteem ook gebruikt kan worden om regeneratie en integratie van kraakbeenimplantaten aan te tonen.Hiervoor werden humane cellen, geïsoleerd uit totale knie artroplastiek-weefsel, op twee manieren vermeerderd: een reguliere tweedimensionale kweek om losse cellen te verkrijgen en een nieuwe, driedimensionale kweek waarbij kraakbeen organoïden ontstaan.Deze zijn vervolgens met behulp van fibrinelijm aangebracht in defecten in bot-kraakbeen explantaten.Na 28 dagen kweek kon initiële integratie met het omringende kraakbeen weefsel aangetoond worden.Ook was er extracellulaire matrix geproduceerd in de defecten.De cellen die gebruikt zijn in de implantaten uit de studie van hoofdstuk 3, kwamen van restweefsel van patiënten met artrose.Het is waarschijnlijk een mix van gezonde en minder gezonde cellen.Om meer kennis te vergaren over het gebruik van deze cellen om organoïden te maken en over het gebruik van deze organoïden om onderzoek mee te doen of uiteindelijk patiënten mee te behandelen, zijn ze in hoofdstuk 4 vergeleken met chondrocyten uit onbeschadigd kraakbeen.Cellen van zowel artrotisch als onbeschadigd kraakbeen bleken in staat om te vermeerderen en organoïden te vormen in een driedimensionale kweekomgeving.Deze organoïden werden in een gel gemengd en gekweekt voor nog eens 28 dagen om ze een kraakbeenweefseltje te laten vormen.Er waren geen grote verschillen te zien tussen deze stukjes kraakbeenweefsel in histologie en genexpressie profielen.Hieruit werd geconcludeerd dat de artrotische cellen gebruikt kunnen worden om organoïden te maken en dat er op dat vlak potentie is voor een platform om biologische processen, ziekte en medicijnen te bestuderen.Ook zou er nader onderzoek gedaan kunnen worden naar het gebruik van deze organoïden als behandeloptie.Een van de belangrijkste aspecten van de natuurlijke omgeving van kraakbeen werd in de voorgaande hoodstukken nog niet behandeld, namelijk de mechanische belasting.Kraakbeen in het kniegewricht wordt gedurende de dag mechanisch belast en heeft van nature een diepte-afhankelijke structuur om zo de belasting te kunnen verdelen over het gewricht.Bij het testen van kraakbeen en bot-kraakbeen implantaten is het dus belangrijk om te onderzoeken of het implantaat tegen deze belasting bestand is.Dit kan door het implantaat te onderwerpen aan eenzelfde mechanische belasting als het omringende kraakbeen.In hoofdstuk 5 is gekeken naar bot-kraakbeen implantaten met twee verschillende scaffold structuren: een waarbij de kraakbeenlaag een homogene scaffold structuur had en een waarbij een extra laag was toegevoegd om de orginele kraakbeenstructuur meer te benaderen.Het doel was om uit te zoeken of mechanische belasting leidt tot een diepte-afhankelijke matrix structuur van het onstane weefsel in deze implantaten.De implantaten werden geïmplanteerd in bot-kraakbeen pluggen afkomstig van varkens.Deze explantaten werden dagelijks mechanisch belast met behulp van een bioreactor die zowel compressie als schuifkrachten kan uitoefenen op botkraakbeen explantaten, om zo een lopend mens na te bootsen.Eenzelfde diepteafhankelijk patroon van matrix depositie werd gezien in beide implantaten.De hoeveelheid belasting op de implantaten is afhankelijk van verschillende factoren zoals de diepte van implanteren en hoe het is vastgezet, en de materiaaleigenschappen en dimensies van het implantaat.Dit zou in verder onderzoek bekeken kunnen worden.Er is ook meer onderzoek nodig om te karakteriseren hoe mechanische belasting het kweeksysteem beïnvloedt: bijvoorbeeld hoe de cellen in de verschillende lagen van het implantaat zich gedragen.Alles bij elkaar opgeteld draagt dit proefschrift bij aan de ontwikkeling van regeneratieve bot-kraakbeen implantaten en de ex vivo evaluatie daarvan.Naast regeneratie en integratie, zou het platform ook gebruikt kunnen worden om bijvoorbeeld de invloed van diepte van implanteren, samenstelling van het kweekmedium of bepaalde medicijnen te beoordelen.Tot op heden kan nog niet de hele in vivo omgeving nagebootst worden in een ex vivo of in vitro experiment.Daarom blijven dierexperimenten voorlopig essentieel voor zowel ethische-als veiligheidsredenen.Desalniettemin kunnen ex vivo systemen zoals
Source: TU/e Research Portal
Author: Kleuskens, Meike Willemijn Anne
Language: English
Subfield: Biomedical Engineering
Field: Engineering
Domain: Physical Sciences
Open Access status: green
OpenAlex ID: W7000985866
