Karakterisering van Staphylococcus aureus type I signaalpeptidase SpsB, een mogelijk doelwit voor antibacteriële therapie
Year: 2010
Type: dissertation
Abstract: Type I signaalpeptidases (SPasesI) spelen een essentiële rol in eiwitsec retie aangezien deze enzymen verantwoordelijk zijn voor de afsplitsing v an de N-terminale signaalpeptiden van secretorische eiwitten na hun tran sport over een biologische membraan. Bacteriële SPasesI worden beschouwd als een interessant antibacterieel doelwit omwille van hun essentieel k arakter, omdat ze relatief gemakkelijk toegankelijk zijn voor kleine mol eculen en hun katalytisch mechanisme uniek en geconserveerd is. In dit p roefschrift hebben we SpsB, één van de twee SPaseI-homologen die aanwezi g zijn in Staphylococcus aureus, bestudeerd. In tegenstelling tot SpsA is SpsB katalytisch actief en van essentieel belang voor S. aureus< />. Het doel van dit proefschrift was een biochemische karakterisering v an SpsB en de ontwikkeling van in vitro screeningtesten, om finaal vi a high-throughput screening SpsB-remmers te identificeren. In het eerste deel van dit proefschrift hebben we aangetoond dat zowel h et volledige (fl-SpsB) als een N-terminaal ingekorte vorm (tr-SpsB ) van SpsB in vitro-activiteit vertonen ten opzichte van het natieve preproteïne-substraat, immunodominant staphylococcus a ntigen A UpreUcursor (pre-IsaA). Het vermogen van de ingekor te vorm van SpsB om het preproteïne-substraat te klieven impliceert dat het transmembranair domein niet essentieel is voor de activiteit van Sps B. De specifieke enzymatische activiteit van fl-SpsB en tr-SpsB werd bepaald d.m.v. Fluorescentie Resonantie Energie-Transfer (FRET), met een gemerkt synthetisch decapeptide, het SceD peptide. De kcat/KM-waarde van fl-SpsB was 1850 M-1s-1, ongeveer 30 keer hoger dan de kcat/KM-waarde die voor tr-SpsB werd verkrege n. Dit toont aan dat aminozuren in het transmembranair domein van SpsB n iet essentieel, maar toch belangrijk zijn voor optimale enzymatische act iviteit. In het tweede deel van dit proefschrift hebben we fl-SpsB verder in v itro biochemisch gekarakteriseerd. Het pH-profiel van de SpsB-activit eit vertoonde een optimum bij pH 8. De schijnbare pKa-waarden voor het vrije enzym waren ongeveer 6.6 en 8.7, met mogelijk een tweede pKa rond 11.8. Net zoals de andere SPase sI die tot nog toe zijn gekarakteriseerd, ondergaat ook SpsB intermolecu laire zelfsplitsing volgens de (-3,-1)-regel voor signaalpeptidase-herke nning en -splitsing. Zelfsplitsing van SpsB resulteert in een N-te rminaal ingekorte vorm (sc-SpsB) met het katalytische Ser als het voorla atste aminozuur. Deze zelfgesplitste proteinevorm bleek geen SPase-activ iteit te vertonen in de FRET-test. Door de aminozuursequenties en de act iviteit van het zelfsplitsing product en tr-SpsB te vergelijken, lijkt h et ons aannemelijk dat de 9 aminozuren die het katalytische Ser voorafga an (en die ontbreken in het zelfsplitsingsproduct) essentieel zijn voor SpsB-activiteit. In het derde deel van dit proefschrift hebben we gekende SPase-remmers g ebruikt om de in vitro-remming van SpsB aan te tonen, en dit zowel d. m.v. de FRET-test als d.m.v. een test waarbij de splitsing van een prepr oteïne door SpsB kan worden gevolgd. De FRET-test werd gestandardiseerd in een 96-well-formaat en geëvalueerd voor de screening van kleine molec ulen door de kwaliteit en de reproduceerbaarheid van de test na te gaan. De test waarbij de splitsing van een preproteïne door SpsB wordt gevolg d, werd als een bijkomende test gebruikt om potentiële SpsB-remmers te b estuderen. In het laatste deel van dit proefschrift werd de FRET-test aangepast naa r een 384-well-formaat om gebruikt te kunnen worden voor high-throughput screening. Ongeveer 27000 kleine moleculen werden zo getest tegen SpsB. Ondanks de robuustheid en de hoge kwaliteit van de test (met een gemidd elde Z-waarde van 0.73) werden geen sterke SpsB-remmers gevonden. Na ve rdere analyse werd een zwakke remmer (code JRD2189) geïdentificeerd met een IC50 van 51 µM in de FRET-test. Dit molecule was ook actief tegen E. coli LepB, maar was niet in staat om de splitsing van een preproteïn e door SPaseI te remmen. We kunnen dus concluderen dat we in dit werk SpsB biochemisch hebben gek arakteriseerd en in vitro-testen hebben ontwikkeld voor het identific eren van een nieuwe klasse van antibiotica gericht tegen S. aureus.&n bsp;
Source: Lirias
Author: Channakeshavapura Vijendra Rao, Smitha Rao
Language: Dutch
Subfield: Genetics
Domain: Life Sciences
Open Access status: green
OpenAlex ID: W7001417122
