Üniversite öğrencilerinin ebeveynlerine bağlanma örüntüleri ile çocukluk çağı olumsuz deneyim yaşamadurumları arasındaki ilişki
Year: 2019
Type: dissertation
Study design: Observational Study
Abstract: Bu çalışma, üniversite öğrencilerinin bağlanma örüntüleri ile olumsuz deneyim yaşama durumları arasındaki ilişkiyi ortaya koymak amacıyla tanımlayıcı olarak yapıldı. Çalışmanın verileri toplama aşaması 18 Şubat-8 Mart 2019 tarihleri arasında Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi’nin fakültelerinde öğrenim gören öğrenciler ile gerçekleştirildi. Toplam 600 öğrenciye ulaşıldı. Veri toplamada araştırmacılar tarafından literatür doğrultusunda geliştirilen anket formu ve “Ana – Babaya Bağlanma Ölçeği (ABBÖ)” kullanıldı. Veriler SPSS 21,0 paket programında sayı, yüzde, ortalama, standart sapma, min-maks değerler, Chronbach alfa değeri, t testi, Mann-Whitney U testi, ANOVA testi, Kruskal Wallis testi, korelasyon analizi, Ki-kare testi ve Bonferroni ileri analizi ile değerlendirildi. Çalışma sonucunda çalışmaya katılan öğrencilerin çoğunluğunu kız, il merkezinde yaşayan, çekirdek aile tipinde, ekonomik düzeyi orta, sürekli olarak ailesinin yanında kalan öğrencilerin oluşturduğu, anne-babasının sağ ve birlikte olduğu belirlendi. Öğrencilerin ABBÖ puan ortalamalarının 104,12±18,61, anneye bağlanma alt ölçeği puanın ortalamasının 53,32±10,28, babaya bağlanma alt ölçeği puan ortalamasının 50,80±11,09 idi. Öğrencilerin ABBÖ toplam puan ve tüm alt puanları daha yüksek olan yani bağlanması daha iyi olan öğrencilerin; fiziksel istismara uğramayan, duygusal istismar ve ihmal yaşamayan, fiziksel ya da tıbbi ihmal yaşamayan, aile içi şiddet yaşamayan, ayrılmış/boşanmış ebeveyne sahip olmayan, ailesinde depresif ya da intihara meyilli birey olmayan, ailesinde alkol problemi olmayan suça karışmış ya da hapsedilmiş hane üyesine sahip olmayan öğrenciler olduğu görüldü. Çalışmada, öğrencilerin anneye ve babaya bağlanma düzeylerinin iyi olduğu, ayrıca anneye bağlanma düzeyleri arttıkça babaya bağlanma düzeylerinin de arttığı sonucuna varılmıştır. Bağlanmanın öğrencileri birçok sorundan koruduğu da görülmüştür. Bu durumda ebeveyne bağlanmanın olumsuz birçok sorundan çocuğu/genci koruyan bir unsur olduğu söylenebilir. Bu nedenle özellikle ebeveynliğin ilk yıllarında hemşirenin çocuk-ebeveyn bağlanmasının sağlanması ve sürdürülmesi için tüm ebeveynlerin bilinçlendirilmesi ve eğitilmesi çocuğun ileriki yaşamında oluşacak sorunları önlemeye katkı sağlayacaktır.
Author: Şahin, Dilara
Institution: Karamanoğlu Mehmetbey University
Language: Turkish
Subfield: Social Psychology
Field: Psychology
Domain: Social Sciences
Keywords: attachment patterns, university students, adverse childhood experiences, parental attachment, maternal attachment, paternal attachment, physical abuse, emotional abuse, neglect, domestic violence, parental depression, parental suicide, family structure, single-parent families, family systems theory, psychotherapy, self-esteem, self-confidence
Open Access status: green
OpenAlex ID: W7072129315
