Work

-

Year: 2025
Type: article
Abstract: Celem artykułu była całościowa analiza relacji łączących Gryfitów z trzema własnymi fundacjami klasztornymi, tj. norbertanami w Białobokach (lata 70. XII w. - 1208 r.), augustianami-eremitami pod Szczecinkiem (1356-1362) i kartuzami pod Darłowem (1394-1412) przez cały okres ich funkcjonowania od założenia aż do czasów sekularyzacji w latach 20.-30. XVI w. Pod uwagą zostały wzięte takie elementy jak ilość dokumentów książęcych wystawionych dla każdego z klasztorów, motywy i hojność ich uposażenia oraz intensywność wsparcia w kolejnych latach istnienia, a także związki na płaszczyźnie religijnej (modlitwy i kultywowanie pamięci modlitewnej o członkach rodu panującego i ich pochówki klasztorne) oraz miejsce zakonników na zapleczu kadrowym dworu książęcego. W przypadku każdego z trzech konwentów można zaobserwować analogiczne płaszczyzny kontaktów z rodem Gryfitów, które różniły się jednak pod względem intensywności. Najbardziej ożywione i długotrwałe były one w przypadku klasztoru w Białobokach. Książęta wspierali tamtejszych norbertanów niezwykle hojnymi donacjami materialnymi, oczekując od nich w zamian wsparcia modlitewnego, zakwaterowania w klasztorze i angażowania opatów we wszelkiego rodzaju misjach dyplomatycznych w kraju i zagranicą. Najmniejszą rolę konwent białobocki odgrywał jako nekropolia książęca. Pod tym względem relacje z książętami zdominował klasztor kartuzów pod Darłowem. Nieporównanie mniejsze było z kolei zaangażowanie zarówno tamtejszych mnichów, jak i podszczecineckich mendykantów w życie publiczne księstwa pomorskiego pod rządami Gryfitów.
Language: Polish
Subfield: History
Open Access status: diamond
OpenAlex ID: W7114894433
FWCI:
Cites: 23
Cited by:
Related to: 10