Evaluation of pair learning techniques used in robotic coding training at secondary education level in terms of various variables
Year: 2024
Type: dissertation
Abstract: Günümüzde robotik kodlama eğitiminin önemi artmakta ve K12 eğitim programlarına entegrasyonu yaygınlaşmaktadır. Robotik kodlama eğitiminde eşli programlama yönteminin pedagojik temeline dayanan eşli öğrenme yöntemi, etkili ve potansiyeli yüksek bir öğretim yaklaşımı olarak öne çıkmaktadır. Robotik kodlamada eşli öğrenme yöntemi, öğrencilerin çiftler halinde işbirliği yapmalarını ve belirlenmiş ancak değiştirilebilir roller altında bir robot inşa ederek programlamalarını mümkün kılmaktadır. Eşli öğrenme bağlamında geliştirilen pek çok farklı eşli öğrenme tekniği bulunmaktadır. Eşli öğrenme uygulamaları işbirlikli çalışmalar gerektirdiğinden eş uyumu, eşli öğrenmenin etkililiğini sağlayan temel faktörlerden biridir. Uyumlu çiftler elde etmek için çift oluşumunun nasıl yapılması gerektiği sorusundan yola çıkarak, çift uyumu konularında hangi faktörlerin kritik rol oynadığını belirlemek için birçok araştırma yapılmıştır. Bu araştırmanın amacı, iki farklı eşli öğrenme tekniğinin ve iletişim becerilerine göre eşlenme durumlarının, öğrencilerin robotik kodlama akademik başarısı, programlama kaygısı, grup robotik performansı ve grup uyumu üzerindeki etkililiğini belirlemektir. Ayrıca, Sürücü-Yönlendirici Çifti ve Donanım-Yazılım Çifti eşli öğrenme tekniklerinin robotik kodlama eğitimi için nasıl daha verimli kullanılabileceğine dair bulgular sunarak öğreticilere rehberlik etmeyi hedeflemektedir. Nicel veriler üzerine odaklanan araştırma, ön test- son test karşılaştırmalı yarı deneysel desen ile tasarlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, MEB’e bağlı bir Anadolu lisesinin 2023-2024 eğitim öğretim yılında öğrenim gören hazırlık sınıfı öğrencileri oluşturmaktadır. Okuldaki dört hazırlık sınıfından ikisi rastgele Deney Grubu 1'e, diğer ikisi ise Deney Grubu 2'ye atanmıştır. Deney grupları, İletişim Becerilerini Değerlendirme Ölçeği sonuçlarına göre iletişim becerileri açısından yedi farklı eşleşme grubuna ayrılmıştır. Deney Grubu 1, Sürücü-Yönlendirici Çifti tekniğiyle, Deney Grubu 2 ise Donanım-Yazılım Çifti tekniğiyle eğitim almıştır. Çalışma, haftada dört ders saati olmak üzere altı hafta sürmüştür. Araştırmada veri toplamı aracı olarak İletişim Becerilerini Değerlendirme Ölçeği, Robotik Kodlamama Akademik Başarı Testi, Bilgisayar Programlama Kaygı Ölçeği, Robotik Performans Dereceli Puanlama Anahtarı ve Grup Uyumu Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma kapsamında, iki farklı eşli öğrenme tekniği (Sürücü-Yönlendirici Çifti ve Donanım-Yazılım Çifti) kullanılarak oluşturulan deney gruplarındaki öğrencilerin robotik kodlama, elektronik ve programlama akademik başarı düzeylerinde anlamlı bir artış olduğu belirlenmiştir. Ancak, bu teknikler ve iletişim becerilerine göre eşlenme durumlarının ortak etkisinin akademik başarı, programlama kaygısı ve grup robotik performansı üzerinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark yaratmadığı tespit edilmiştir. Araştırmada, Sürücü-Yönlendirici Çifti tekniğiyle eğitim alan öğrencilerin programlama kaygılarında anlamlı bir azalma gözlenmezken, Donanım-Yazılım Çifti tekniğiyle eğitim alan öğrencilerin programlama kaygılarında anlamlı bir azalma olduğu görülmüştür. Ayrıca, eşli öğrenme tekniği ve iletişim becerilerine göre eşlenme durumları ayrı ayrı ele alındığında grup uyumu ve takım olmayı yeniden isteme puanları üzerinde etkili olmadığı bulunmuştur. Ancak, eşli öğrenme tekniği ve iletişim becerilerine göre eşlenme durumlarının birlikte etkisinin, öğrencilerin takım olmayı yeniden isteme puanlarında anlamlı bir etkisinin olduğu görülmüştür. Araştırma bulguları, robotik kodlama eğitiminde öğrencilerin bireysel akademik başarı puanı ile grup robotik performans puanı; tam puan alınan performans sayısı ile grup uyumu ve takım olmayı yeniden isteme puanı arasında anlamlı bir ilişki olduğunu göstermektedir. Bu çalışma, robotik kodlama eğitiminde eşli öğrenme tekniklerinin nasıl daha etkili kullanılabileceğine ilişkin katkılar sağlayarak eğitimciler ve öğrenciler için etkili ve verimli bir öğrenme deneyimi sunmayı hedeflemesi bakımından önemlidir.
Author: Tayfur, Sibel
Institution: Marmara University
Language: Turkish
Subfield: Computer Science Applications
Field: Computer Science
Domain: Physical Sciences
SDG: Quality education
Open Access status: green
OpenAlex ID: W7132160483