Year: 2023
Type: article
Abstract: ประเทศไทยเคยเป็นประเทศที่มีการแพร่ระบาดเชื้อเอชไอวีมากที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในปี คริสตศักราชที่ 1990 มีผู้ติดเชื้อเอชไอวีถึง 520,000 คน แต่สถานการณ์ความรุนแรงนั้นลดลงเหลือเพียง 10,853 คน ในปีคริสตศักราช 2010 ปัจจัยสําคัญหนึ่งมาจากนโยบายการเข้าถึงยาต้านไวรัสเอชไอวี ในอดีตผู้ ติดเชื้อเอชไอวีต้องเสียค่าใช้จ่ายในการรักษาที่สูงมาก ทําให้คนรวยมีโอกาสที่จะรอดชีวิตมากกว่าคนยากจน ต่อมารัฐบาลไทยได้มีการจัดสรรรายจ่ายสาธารณะในเรื่องการเข้าถึงยาต้านไวรัสเอชไอวีมากยิ่งขึ้น ส่งผลให้คน ยากจนมีโอกาสเข้าถึงยาต้านไวรัสเอชไอวีมากขึ้น ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงนโยบายอย่างต่อเนื่อง ทําให้อัตราการตายและการติดเชื้อรายใหม่ลดลงอย่างเห็นได้ชัด อย่างไรก็ตามพบว่า แม้ปัจจุบันจะ เข้าสู่ยุคสมัยที่เรียกว่า “ยุคดิจิทัล” ที่ผู้คนทั่วไปสามารถเข้าถึงข้อมูลข่าวสารได้ง่าย แต่ก็มีผู้ติดเชื้อเอชไอวี จํานวนมากที่ยังไม่สามารถเข้าถึงยาต้านไวรัสเอชไอวีได้ บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่ออธิบายพัฒนาการ ทางด้านนโยบายการเข้าถึงยาต้านไวรัสเอชไอวีในอดีตถึงยุคดิจิทัลของไทยว่ามีลักษณะเป็นอย่างไร
Source: PAAT Journal
Authors: พิณทอง, พิเชษฐ, บํารุงรักษ์, จารุวรรณ
Institution: National Institute of Development Administration
Language: Thai
Subfield: Infectious Diseases
Field: Medicine
Domain: Health Sciences
Keywords: HIV antiretroviral drugs, HIV treatment access, HIV/AIDS policy, Thailand, HIV/AIDS epidemic, HIV mortality, HIV incidence, HIV treatment costs, poverty and HIV, digital era, HIV/AIDS awareness campaigns, HIV/AIDS advocacy, HIV/AIDS funding, HIV/AIDS research, HIV/AIDS legislation, HIV stigma
Open Access status: diamond
OpenAlex ID: W7219379651
