Year: 2013
Type: article
Abstract: Inteligentna specjalizacja stała się jednym z zasadniczych wątków współczesnych koncepcji \nzarządzania rozwojem regionalnym. W oryginale oznacza sztywny podział ról między regiony–liderzy \ninnowacji i pozostałe regiony. Te pierwsze specjalizują się w tzw. technologiach ogólnego zastosowania \ni/lub ich kombinacji (np. bioinformatyce), drugie zaś w tzw. „koinwencji zastosowań”, \nczyli w imporcie technologii ogólnego zastosowania i wdrażaniu ich w jednym lub kilku obszarach \nregionalnej gospodarki. Tego typu koncepcja niesie ze sobą pewne niebezpieczeństwo, bo – jak wynika \nz doświadczeń międzynarodowych: 1) wysoki poziom innowacyjności wymaga wyrównanego \npoziomu konkurencyjności kompetencyjnej i technologicznej; 2) szybkość konwergencji konkurencyjności \nkompetencyjnej jest wyższa niż szybkość konwergencji konkurencyjności technologicznej, \nczemu również sprzyja dotychczasowy charakter międzynarodowego transferu technologii między \nliderami innowacji i pozostałymi regionami, ograniczający się (najczęściej) do technologii mniej \nlub bardziej przestarzałych. Stąd adaptacja koncepcji inteligentnej specjalizacji wymaga od każdego \nz regionów podwójnego wysiłku: a) znalezienia takich nisz technologicznych, w których mogą \nosiągnąć rolę lidera innowacji, i tym samym specjalizować się w rozwijaniu technologii ogólnego \nzastosowania; b) znalezienia takich sektorów / grup pokrewnych sektorów, gdzie mogą się specjalizować \nwe wdrażaniu technologii rozwijanych przez innych liderów innowacji. Procedura określania \ntakich obszarów inteligentnej specjalizacji uwzględnia przewagi konkurencyjne województwa, jego \npodstawowe zasoby (konkurencyjność technologiczną i konkurencyjność kompetencyjną) i potrzeby \nmodernizacyjne jego bazy społeczno-ekonomicznej oraz globalne uwarunkowania.
Author: Anna Rogut
Language: English
Field: Social Sciences
Domain: Social Sciences
Open Access status: green
OpenAlex ID: W765413912