Year: 2009
Type: article
Abstract: om Napoleons soldaten te beschermen tegen geslachtsziekten.Na de Franse tijd verdween de eis tot regulering uit de nationale wetgeving, maar rond 1850 werd regulering weer wijd gepropageerd, ditmaal door medici en rechtgeaarde burgermannen, die zowel de verspreiding van geslachtsziekten als die van ongewenste zwangerschappen en verkrachtingen wilden voorkomen.In beide gevallen was de regulering bedoeld om buitenhuwelijks geslachtsverkeer beheersbaar te maken, te lokaliseren en de maatschappelijke effecten ervan te minimaliseren.Onthouding was volgens de reguleerders voor mannen geen optie.Bestrijding van de geslachtsdrift van ongehuwde mannen was onrealistisch en bovendien ongezond, luidde het devies.De bevrediging ervan werd gezien als een noodzakelijk kwaad dat zowel in sociale als in ruimtelijke zin een speciale plaats toegewezen moest krijgen.Voor de botviering van hun driften dienden ongetrouwde mannen zich te beperken tot prostituees, vrouwen die toch al 'verdorven' waren en voor wie medische visitatie geen verder eerverlies zou betekenen.En de aangewezen plek voor prostitutie was natuurlijk het bordeel, waar ook weer eisen aan kon worden gesteld wat betreft de locatie en mate van zichtbaarheid.Enkele steden hadden sinds de Franse tijd een eigen vorm van bordeelregulering voortgezet.Amsterdam, Rotterdam en Utrecht gingen daarom gewoon door op eigen leest.Meer dan dertig andere steden zetten halverwege de negentiende eeuw een nieuw reguleringssysteem op.Het officiële prostitutiebeleid leek dus redelijk algemeen aanvaard.Dit bleek een misvatting te zijn.In de decennia na 1850 kwamen zedenpredikers in geweer tegen de 'wettelijke legitimatie van ontucht', feministen tegen de dubbele moraal en het cultiveren van een 'gedoemde klasse vrouwen', en socialisten zagen prostitutie als de ultieme vorm van kapitalistische uitbuiting.Bovendien waren medische visitaties ineffectief omdat de cliënten, waaronder ook veel gehuwde mannen, niet werden gecontroleerd en veel prostituees de gedwongen visitaties ontdoken.De overregulering vormde een pushfactor voor prostituees en hun uitbaters die 'vrije' prostitutie verkozen boven de gereguleerde bordelen.Wellicht nog belangrijker was een pullfactor die het hele bordeelwezen ondermijnde.Gedurende de laatste decennia van de negentiende
Source: AGORA Magazine
Authors: Manuel Aalbers, Michaël Deinema
Language: Dutch
Topic: Sex work and related issues
Subfield: Sociology and Political Science
Field: Social Sciences
Domain: Social Sciences
Open Access status: bronze
OpenAlex ID: W173085482