Norwegian Shipowners in the Ports of the Polish Customs Area in the Years 1919–1939 (main Problems)
Year: 2018
Type: article
Abstract: W okresie dwudziestolecia międzywojennego norweska flota handlowa pod względem wielkości plasowała się na 4–6 miejscu na świecie. Z tych względów Norwegia była atrakcyjnym partnerem gospodarczym dla Polski, która w 1919 roku nie miała floty handlowej. W tym samym roku norweski rząd wysłał do Polski misję gospodarczą pod kierownictwem Samuela Eydego, a także z udziałem m.in. norweskiego armatora i reprezentanta Norweskiego Związku Armatorów – Thora Thoresena. Niestety na początku lat dwudziestych ubiegłego wieku problemy finansowe Polski spowodowały brak większego zainteresowania norweskich armatorów obsługą portu gdańskiego. W 1921 roku jeden z największych norweskich armatorów, Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS), zaangażował się w transporty śledzi do Gdańska zakupionych w ramach tzw. drugiej polsko-norweskiej umowy śledziowej. W tym samym roku BDS utworzyło filię w Gdańsku, a w 1928 roku w Gdyni – Bergenske Baltic Trasnport Ltd. („Bergenske” lub BBT). W 1921 roku BDS założył linię żeglugową do portów bałtyckich i Londynu, zaś w 1931 roku wraz ze Det Stavangerske Dampskibsselskab – linię do portów zachodnio- norweskich. BDS współtworzył również mniejsze przedsiębiorstwa żeglugowe (Nord Ost-See Reederei A.-G., Standard Line Reederei A.-G., Bellmore Reederei A.-G., Norna Reederei-Gesellschaft m.b.H.). Statki BDS uczestniczyły także w linii południowo- amerykańskiej linii żeglugowej – Den Norske Syd-Amerikalinjen (SAL). Spośród norweskich armatorów największą linię żeglugową do Gdańska i Gdyni utrzymywał Wilhelm Wilhelmsen (Gulf-Gdynia Line – GGL), dzięki której dostarczano do portów polskiego obszaru celnego duże ilości amerykańskiej bawełny. Linie żeglugowe utrzymywali również Fred Olsen & CO. (linia do wschodnich portów norweskich) oraz Gunstein Stray & Sønn (Vore-Line do Antwerpii). Norwescy armatorzy w wielu przypadkach korzystali z żeglugi trampowej (nieregularnej), która dominowała w Gdańsku, natomiast w Gdyni przeważała z wyjątkiem lat 1934–1936. Istotnym aspektem aktywności BBT była działalność maklerska oraz spedycyjna. BBT było jednym z największych maklerów w Gdańsku i Gdyni. Ponadto dzięki posiadaniu „Bergford” Holz-Speditions und Lager G.m.b.H. oraz „Berghof” Lager und Warrant G.m.b.H. eksportowało duże ilości drewna z Gdańska. „Bergenske” współpracowało także z polskimi firmami spedycyjnymi – Polski Lloyd SA i C. Hartwig SA. Wszystkie te firmy miały filie w Polsce i zagranicą, co pozwoliło BBT prowadzić transport komplementarny, a więc z użyciem transportu morskiego i lądowego.
Source: Studia Maritima
Author: Jordan Siemianowski
Institution: University of Szczecin
Language: English
Subfield: Economics and Econometrics
Domain: Social Sciences
Open Access status: diamond
OpenAlex ID: W2945809887