Year: 2015
Type: article
Abstract: POLSKO-CZESKIEJS ł o w a t e m a t y c z n e : nazwy obiektów transgranicznych, hydronimy, oronimy, granica polsko--czeska Każde państwo, które posiada granice na lądzie, ma także obiekty geograficzne rozciągające się poza jego granicami, np.: cieki, jeziora, równiny, niziny, pasma górskie.Są to obiekty wykraczające poza suwerenność jednego państwa (transgraniczne 1 ) zarówno z punktu widzenia terytorialnego, jak i nazewniczego.Jeżeli takie obiekty zostały nazwane, to po obu stronach granicy mogą być stosowane dla nich różne nazwy, co szczególnie odnosi się do nazewnictwa oficjalnego, czyli wprowadzonego przez odpowiedzialny organ.W takim przypadku mamy do czynienia z nazwami transgranicznymi (Kadmon, 2014, s. 56).W przypadku nazw obiektów transgranicznych możemy spotkać się z sytuacją, gdy w graniczących ze sobą krajach używa się tego samego języka (np.na granicy Niemiec z Austrią), w związku z czym po obu stronach granicy może być używane identyczne nazewnictwo.Częściej jednak, zwłaszcza w Europie, w sąsiadujących państwach występują różne języki urzędowe.W takich przypadkach używanie różnych nazw jest o wiele bardziej prawdopodobne -już choćby elementy gatunkowe (rodzajowe) toponimów są oddawane w języku obowiązującym po danej stronie granicy.W przypadku Polski zmiana języka urzędowego następuje po przekroczeniu każdej z lądowych granic.Otaczają nas -zgodnie z ruchem wskazówek zegara -języki: rosyjski, litewski, białoruski (z rosyjskim jako drugim językiem urzędowym), ukraiński, słowacki, czeski oraz niemiecki.W niniejszej pracy przeanalizowano nazewnictwo obiektów transgranicznych położonych na granicy Polski z Czechami.
Source: Onomastica
Author: Maciej Zych
Language: Polish
Subfield: Language and Linguistics
Field: Arts and Humanities
Domain: Social Sciences
Open Access status: diamond
OpenAlex ID: W3013663559