Year: 2020
Type: article
Abstract: W 1904 roku francuski socjolog Émile Durkheim otrzymał nietypową, jak dla socjologa, propozycję prowadzenia zajęć dydaktycznych na Uniwersytecie Paryskim, a mianowicie kurs Historii edukacji we Francji dla przyszłych nauczycieli szkół średnich (Kliebard 1995: 194).Przygotowując wykłady, postanowił odrzucić rozpowszechniony wówczas (a czasem również i dzisiaj) pogląd, że celem każdego przedmiotu akademickiego na studiach pedagogicznych jest "poinstruowanie przyszłych nauczycieli, jak zastosować w praktyce określony zestaw przemyślanych wskazówek wychowawczych lub dydaktycznych".Durkheim zakwestionował również podejście, według którego studiowanie historii edukacji pomaga ustrzec się szeregu błędów popełnianych w przeszłości w wychowaniu i oświacie.Pisał o tym nie bez cienia ironii: "Ponieważ królestwo błędów jest bezkresne, to błąd może przybrać nieskończoną wielość form.Znajomość błędów z przeszłości nie pomoże nam przewidzieć błędów w przyszłości ani tym bardziej ich uniknąć" (Durkheim 1977: 8-9).W najlepszym razie świadomość historyczna pomoże nam uniknąć -twierdził Durkheim -niektórych błędów, podobnie jak dokonania psychologów rozwojowych nie dostarczą nam niezawodnych recept na wychowanie dziecka i uniknięcie wszelkich niepowodzeń.
Source: Studia Paedagogica Ignatiana
DOI: 10.12775/30587
Authors: Beata Topij-Stempińska, Jerzy Kochanowicz
Institutions: Akademia Ignatianum w Krakowie, WSB University
Language: Polish
Subfield: Education
Field: Social Sciences
Domain: Social Sciences
SDG: Quality education
Open Access status: diamond
OpenAlex ID: W4387797613