Uwagi o teorii autora w 1962 roku
Year: 2007
Type: article
Abstract: Sarris dokonuje swoistej rekapitulacji swoich sądów na temat polityki autorskiej (la politique des auteurs), a jednocześnie występuje w roli adwokata, który broni inkryminowanej teorii auteur. Przywołując sądy André Bazina, Richarda Rouda czy François Truffaut, a także zdając sprawę z całej zawiłości tytułowej teorii oraz uwikłania w nią środowiska związanego z „Cahiers du cinéma”, Andrew Sarris usiłuje zbliżyć się do tego, co moglibyśmy uznać za definicję teorii auteur. W toku wywodu wyszczególnia zatem trzy przesłanki teorii auteur: techniczna kompetencja reżysera, jego rozpoznawalna osobowość oraz wewnętrzne znaczenie dzieła. Przesłanki te mogą być zwizualizowane jako trzy koncentryczne kręgi, z których zewnętrzny to technika, środkowy – indywidualny styl, a krąg wewnętrzny to wewnętrzne znaczenie. Powiązane ze sobą role reżysera mogą być oznaczone jako role technika, stylizatora i auteur. W ramach podsumowania Sarris stwierdza, że sama teoria auteur jest wzorcem teorii w ciągłym przeobrażaniu, a jej ostateczne uprawomocnienie prawdopodobnie nigdy nie zostanie orzeczone. Tekst jest tłumaczeniem artykułu Andrew Sarrisa Notes on the Auteur Theory in 1962. Pierwodruk w: „Film Culture” 1962-1963 (zima), nr 27, s. 561-564. © 1962-1963, 2007 by Anthology Film Archives. Ze względu na ograniczenia praw autorskich artykuł jest dostępny tylko w wydaniu papierowym.
Source: Kwartalnik Filmowy
DOI: 10.36744/kf.3383
Author: Andrew Sarris
Institution: Columbia University
Language: Polish
Topic: Cinema History and Criticism
Subfield: Visual Arts and Performing Arts
Field: Arts and Humanities
Domain: Social Sciences
Open Access status: diamond
OpenAlex ID: W4411469488