Work

Entropi̇ Ve Ölüm: Eski̇ Çağ Dünyasinda Düzeni̇n Çözülüşü, Ri̇tüel Di̇reni̇ş Ve Kültürel Sürekli̇li̇k

Year: 2026
Type: article
Abstract: Bu çalışma, modern bilimde düzensizliğin artışını açıklayan entropi kavramını Eski Çağ toplumlarının ölüm, hastalık, ritüel ve siyasal düzen anlayışlarıyla ilişkilendirerek incelemektedir. Araştırmanın temel amacı, Mezopotamya, Mısır ve Hitit uygarlıklarında ölümün yalnızca biyolojik bir son olarak değil, aynı zamanda kozmik, toplumsal ve siyasal düzenin çözülmesi olarak nasıl algılandığını ortaya koymaktır. Bu doğrultuda termodinamik ve biyolojik entropi kuramları ile kültürel antropoloji, dinler tarihi ve siyasal düşünce alanlarından yararlanılmıştır.Çalışma, Eski Çağ toplumlarında hastalık, salgın ve ölümün çoğu zaman düzenin bozulmasının işaretleri olarak yorumlandığını göstermektedir. Mezopotamya’da hastalıklar tanrısal düzenin kırılmasıyla ilişkilendirilirken, Mısır’da mumyalama ve ölüm ritüelleri biyolojik çözülmeye karşı geliştirilen sembolik direnç biçimleri olarak ortaya çıkmıştır. Hitit dünyasında ise ölüm ve hastalık ritüel kirlilik, siyasal istikrarsızlık ve ilahi hoşnutsuzlukla ilişkilendirilmiş; arınma ritüelleri düzenin yeniden kurulmasını amaçlayan uygulamalar olarak değerlendirilmiştir. Ayrıca salgınlar, kıtlıklar ve hükümdar ölümleri gibi olayların siyasal entropiyi hızlandıran krizler olarak algılandığı görülmektedir.Makale, ritüellerin, mezar uygulamalarının, kültürel hafıza mekanizmalarının ve siyasal meşruiyet pratiklerinin çözülmeye karşı geliştirilen anti-entropik stratejiler olarak yorumlanabileceğini savunmaktadır. Sonuç olarak ölüm, Eski Çağ düşüncesinde yalnızca bireysel yaşamın sona ermesi değil; düzenin çözülmesine karşı geliştirilen kültürel, dinsel ve siyasal savunma mekanizmalarını görünür kılan temel bir olgu olarak değerlendirilmektedir.
Language: Turkish
Open Access status: hybrid
OpenAlex ID: W7204658293
FWCI:
Cites: 15
Cited by:
Related to: 9