Year: 2026
Type: article
Abstract: Bu makale, Kazakistan’da bağımsızlık sonrası dönemde uygulanan çok-kültürcülük politikaları ile etnik ve sivil milliyetçilik arasındaki gerilimi incelemektedir. Çalışma, Will Kymlicka’nın çok-kültürcülük kuramı ve Jürgen Habermas’ın anayasal vatanseverlik yaklaşımını analitik çerçeve olarak kullanarak, Kazakistan’daki kimlik politikalarının Batı dışı bağlamlarda nasıl dönüştüğünü karşılaştırmalı bir perspektifle ele almaktadır. Nitel araştırma tasarımına dayanan çalışma, anayasal metinler, resmî politika belgeleri ve akademik literatür üzerinden yorumlayıcı bir analiz yürütmekte; demografik veriler ve tarihsel süreçleri kimlik politikalarının maddi temellerini ortaya koymak için kullanmaktadır. Makale, Kazakistan’da bir yandan Kazak kimliğini güçlendirmeye yönelik “Kazaklaşma” politikalarının, diğer yandan çok-etnili yapıyı korumaya dönük “Kazakistanlılık” kimliğinin inşasının, etnik ve sivil milliyetçilik arasında yapısal bir gerilim ürettiğini ileri sürmektedir. Dil politikaları, azınlık hakları ve Kazakistan Halkı Asamblesi gibi kurumsal düzenlemeler bu gerilimin somut yansımaları olarak değerlendirilmektedir. Çalışma, Kazakistan’daki modelin liberal-demokratik çok-kültürcülükten ziyade titüler millet merkezli, hiyerarşik bir düzeni kurumsallaştırdığını; sivil kimlik söyleminin ise toplumsal gerilimi absorbe eden bir güvenlik mekanizması işlevi gördüğünü ortaya koymaktadır. Sonuç olarak, Kazakistan örneği, çok-kültürcülük kuramının Batı dışı bağlamlarda nasıl yeniden yorumlandığını ve anayasal vatanseverlik modelinin etnik hiyerarşi ile sentezlendiği hibrit bir kimlik stratejisi ortaya çıkardığını göstermektedir. Bu yönüyle çalışma, ulus-devlet, kimlik ve çok-kültürlülük tartışmalarına hem teorik hem de ampirik katkı sunmaktadır.
Source: Karadeniz Araştırmaları
Author: İkbal Vurucu
Institution: Pamukkale University
Language: Turkish
Subfield: Sociology and Political Science
Field: Social Sciences
Domain: Social Sciences
Open Access status: bronze
OpenAlex ID: W7214922892