The role of Phosphodiesterase 4 in insulin- and phytocannabinoids-induced cardio-protection, and B-adrenergic cardiac damage.
Year: 2015
Type: dissertation
Abstract: Introduction: Cardiovascular disease (CVD) is one of the main non-communicable diseases globally contributing to deaths each year.Ischemic heart disease leading to myocardial infarction (or heart attack as it is commonly known) is one of the leading causes of death in the United States (Raven et al. 2008) and in South Africa (Stats SA, 2013).Much research is and has been done to understand the underlying factors that lead to this disease, but this study evaluates the role of phosphodiesterase 4 (PDE 4) in mediating damage or protection during an ischemic event.PDEs function in a coordinated manner under the instruction of various stimuli, mostly known to be from G-protein coupled receptors (GPCRs), in order to promote stimulus-specific cellular physiological effects.PDE4 was considered in this thesis because PDE4 exerts a dominant role in global cellular cAMP hydrolysis in rat cardiomyocytes (Johnson et al 2012) and is responsible for mediating 1-and 2-AR specific effects in normoxic cardiomyocytes (Mika et al 2014, Gregg et al 2010).This is through cAMP compartmentation (Nikolaev et al 2006), which might also be true for ischemia/reperfusion, but has never been evaluated.Thus the PDEs expressed in cardiomyocytes might be responsible for the sensitization of cardiomyocytes to ischemic damage.Aim: The aim was to find an alternative way to intervene during acute myocardial ischemia/infarction, through the GPCR pathways by evaluating the role of phosphodiesterase 4 (PDE 4) in mediating damage or protection during an ischemic event.Methods: Cardiomyocytes were isolated from adult male Wistar rat hearts and cultured overnight on 100ug/ml laminin / entactin (L / E).Following overnight cultures at 5%CO2 and 37°C, experiments were done in modified medium X culture buffer (MMXCB) with different treatment conditions of rolipram (a PDE4 inhibitor), dobutamine (b1AR-agonist), formoterol (b2AR-agonist), isoproterenol (b1-and b2AR-agonist), HU210 (synthetic cannabinoid) and THC (delta-9 tetrahydrocannabinol) to compare adult rat cardiomyocytes (ARCM) attachment, contracture and viability.Cardiomyocytes cultured on L/E were subjected to 20 minutes of simulated ischemia [using MMXCB that contained 3mM 2-deoxyglucose (2DG) and 10mM Sodium dithionite (SDT)] with the different treatment drugs Stellenbosch University https://scholar.sun.ac.za v bepaal deur kleuring met JC-1 en fluoressensie mikroskopie.Die selle is ontleed volgens lengte, morfologie en fluoressensie intensiteit met die hulp van Image J Fiji (Ope toegang tot sagteware deur http://fiji.sc/Fiji).Resultate:'n Beduidende verskil in sellengte is gevind tussen die normoksiese onbehandelde groepe vergeleke met die iskemiese onbehandelde groepe wat toon dat die iskemiese toestande genoeg was om tot behoorlike beskadiging te lei, soos angedui deur die kontraktuur van die selle.Ongeag hierdie beskadiging, het geeneen van die ander middels toegedien tydens iskemie, enige effek op sellengte gehad nie.Mitokondriale lewensvatbaarheid, is gemeet in rooi oor groen fluoressensie intensiteit en het nie altyd 'n beduidende verskil tussen die normoksiese onbehandelde en iskemiese onbehandelde groepe getoon nie.Die mitokondriale lewensvatbaarheid het egter aansienlik verhoog tydens toediening van 10nM HU210 tydens iskemie in vergelyking in vergelyking met die iskemie onbehandelde groep.Dieselfde is gevind toe isoproterenol in kombinasie met rolipram tydens iskemie toegedien is.Daarenteen het 10uM THC die mitokondriale lewensvatbaarheid grootliks verminder in vergelyking met onbehandelde iskemie.Laasgenoemde eksperiment kon egter nie by herhaling dieselfde resultate lewer nie.Die staafvormige VRKMs vashegting is gemeet deur lewensvatbaarheid persentasie van sel soos aangedui deur morfologie, en het 'n beduidende afname na blootstelling aan iskemie getoon.Geen verskille is egter waargeneem tydens blootstelling aan die verskillende middels nie.Gevolgtrekking: Hierdie studie dui daarop dat die beta-adrenergiese paaie nie 'n effek op kardiomiosiete hiperkontraksie tydens 'n iskemiese insident het nie.Dit het wel getoon dat kannaboïed-reseptor stimulasie, 'n toename in mitokondriale lewensvatbaarheid tydens iskemie teweegbring en moontlik 'n rol tydens iskemie / reperfusie speel.Die presiese meganismes vir die effekte wat waargeneem was, is egter nog onbekend en benodig verdere ondersoek.PDE-4 inhibisie met en sonder verskillende agoniste het ook geen effek op kontraktuur gehad nie.Die gebrek aan verandering in kardiomiosiet oorlewingparameters in hul reaksie op die verskillende beskermende en skadelike middels, kan moontlik aan die erge iskemie waaraan die selle blootgestel is, toegeskryf word.Dit word aanbeveel om die selle aan hipoksie (liewer as iskemie) bloot te stel ten einde die effek van die middels te herevalueer.
Author: A.D. Smith
Language: English
Subfield: Molecular Biology
Domain: Life Sciences
Keywords: phosphodiesterase 4, cardioprotection, myocardial ischemia-reperfusion injury, beta-adrenergic receptors, beta1-adrenergic receptor, beta2-adrenergic receptor, cAMP signaling, cardiomyocytes, rolipram, phytocannabinoids, tetrahydrocannabinol, HU-210, dobutamine, isoproterenol, formoterol, G protein-coupled receptors, ischemic heart disease, myocardial infarction
Open Access status: green
OpenAlex ID: W2400660596
